پ.ر.و.22

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

پيام نور شيراز

1398-99

1399/06/29

84ص.

فيلي،عليرضا

تابع بردبار،فريبا

كتابنامه:ص.71-63

پژوهش حاضر با هدف اثربخشي درمان شناختي رفتاري در كاهش ميزان استرس شغلي و افزايش تاب آوري در پرستاران بخش جراحي و پاراكلينيك يكي از بيمارستان هاي چشم پزشكي شيراز انجام گرفت. پژوهش ازنظر هدف يك تحقيق كاربردي و از نظر روش پژوهشي نيمه آزمايشي با استفاده از پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري اين پژوهش عبارت بود از كليه پرستاران - بخش جراحي و پاراكلينيك يكي از بيمارستان هاي چشم پزشكي شهر شيراز ) 40 نفر( كه در سال 98 مشغول به خدمت بودند. روش نمونه گيري اين پژوهش، نمونه گيري در دسترس بود. بدين صورت كه ابتدا با يك پيش آزمون مؤلفه هاي موردسنجش در پژوهش، در پرستاران اندازه گيري شد و سپس 30 نفر از پرستاران از ميان افرادي كه استرس شغلي بيشتر و تاب آوري كمتري داشتند، انتخاب كرده و در دو گروه كنترل و آزمايش جايگزين شدند )تعداد هر گروه 15 نفر مي باشد(. گروه آزمايش به مدت 10 جلسه 90 دقيقه اي تحت درمان شناختي رفتازي قرار گرفت درحالي كه گروه كنترل هيچ نوع مداخله شناختي رفتاري دريافت نكرد. بعد از پايان كار درمان، از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. ابزارگردآوري اطلاعات شامل استرس شغلي پرسشنامه استرس شغلي ) HSE ( ) 2004 (، مقياس تاب آوري كانر ديويدسون ) - CD-RISC ( ) 2003 ( مي شد. پروتكل درمان شناختي رفتاري فيلي ( 1397 ( در 10 جلسه )مدت زمان هر جلسه 90 دقيقه( به صورت گروهي برگزار شد و بازه زماني برگزار جلسات هفته اي يك بار بود. داده هاي اين پژوهش با استفاده از نسخه SPSS24 تحليل آماري شدند. نتايج حاصل از تحليل كوواريانس نشان داد كه درمان شناختي رفتاري بر كاهش ميزان استرس شغلي پرستاران مؤثر است. همچنين بر اساس نتايج درمان شناختي رفتاري بر افزايش تاب آوري پرستاران مؤثر بود.

61336