چكيده
خواص مكانيكي برخي خا ك ها با افزايش رطوبت و اشباع شدن تغيير مي كند. در برخي از خا ك ها
بر اثر افزايش رطوبت پديده هاي خاصي بروز مي كند كه بعضاً به خسارات عمده اي در طرح هاي
به )piping( عمراني منجر مي شود. يكي از اين پديده ها فرسايش داخلي مي باشد. فرسايش داخلي
عنوان دومين عامل خرابي سدها شناخته شده است. به طور كلي فرسايش يك فرايند پيش رونده مي
باشد و ممكن است در بدنه، پي و يا از بدنه به پي ايجاد شود. فرسايش از نقطه ي تمركز زه شروع
مي شود و به تدريج با شسته شدن ذرات خاك در اثر گراديان هيدروليكي ايجادشده، مجرايي ايجاد
مي گردد. اين مجرا در امتداد جريان گسترش يافته و در نهايت به مخزن ميرسد. زماني كه مجرا به
نزديكي مخزن برسد، جريان شديد آب با سرعت زياد ايجاد شده و منجر به تخريب مي گردد. از اين
رو مهم است كه مقاومت فرسايشي خاك ها با استفاده از روش هاي مؤثر و با هزينه هاي مناسب بهبود
داده شود. در اين پژوهش ما به بررسي كاهش فرسايش داخلي خاك ريزدانه رس به كمك فايبر پلي
پرولين پرداخته ايم. از اين رو خاك مسلح شده با الياف با طول هاي 6 و 20 ميلي متر را مورد
آزمايش فرسايش پذيري قرار داده ايم. نتايج بيانگر اين مي باشند كه استفاده از الياف پلي پرولين مي
.تواند باعث كاهش فرسايش پذي خاك هاي ريز دانه رس بشود.