پ.م469

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: توسعه منابع انساني

پيام نور شيراز

1398-99

1399/050/7

100ص.

تدين،اعظم

جاجرميزاده،محسن

كتابنامه:ص.88-97

امروزه جهت گيري زيست محيطي به عنوان يك سياست راهبردي شناخته مي شود و سازمان ها ودولت ها به اين نتيجه دست يافته اند كه براي رسيدن به مزيت رقابتي بايد در برابر طبيعت و محيط زيست واكنش هاي مناسب و بجايي داشته باشند و از واكنش هاي منفعلانه دوري كنند . پژوهش حاضر به بررسي تاثير جهت گيري زيست محيطي بر مديريت منابع انساني سبز و عملكرد سازماني با تاكيد بر نقش تعديل كننده سرمايه ارتباطي مي پردازد. سرمايه ارتباطي به عنوان متغير تعديل كننده و مديريت منابع انساني سبز به عنوان متغير مداخله گر در نظر گرفته شده است. جامعه آماري اين پژوهش را كاركنان سازمان آب منطقه اي استان فارس تشكيل مي دهند كه از بين آنها 169 نفر بر اساس جدول مورگان انتخاب شده اند. اين تحقيق از لحاظ هدف كاربردي است و از لحاظ گردآوري داده ها جزء تحقيقات توصيفي پيمايشي به شمار مي آيد. به منظور گردآوي داده ها از پرسشنامه با روايي و پايايي تاييد شده استفاده شد. پرسشنامه پژوهش متشكل از 32 پرسش است كه رابطه بين متغيرهاي پژوهش(جهت گيري زيست محيطي ، مديريت منابع انساني سبز ، عملكرد سازماني و سرمايه ارتباطي) را با تعداد پرسش هاي مشخص و منابع معتبر(كه در ادامه پژوهش به آنها اشاره ميكنيم) مورد سنجش قرار مي دهد و پاسخ هاي مربوط نيز با استفاده از طيف 5 امتيازي ليكرت در نظر گرفته شده است.آزمون فرضيات در اين پژوهش با استفاده انجام شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد ميان جهت گيري زيست AMOS از نرم افزار محيطي، مديريت منابع انساني سبز و عملكرد سازماني با در نظر گرفتن سرمايه ارتباطي به عنوان متغير تعديل كننده ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد. به نوبه خود جهت گيري زيست محيطي با مديريت منابع انساني سبز رابطه مثبت و معناداري را نشان مي دهند و مديريت منابع انساني سبز نيز تاثير مثبت و معنا داري بر عملكرد سازماني دارد. در واقع جهت گيري زيست محيطي،عامل تعيين كننده بر عملكرد بهتر سازمان آب منطقه اي فارس در حفظ محيط زيست به حساب مي آيد.

61275