پ.ع.م46

كارشناسي ارشد

عمران گرايش: ژئوتكنيك

پيام نور شيراز

1398-99

1398/11/02

87ص.

فلامكي،امين

كتابنامه:ص.78-86

خاكهاي نمكي جزء خاكهاي مساله دار محسوب مي شوند كه با توجه به شرايط جغرافيايي و آب و هوايي كشور ما، در بخشهاي مختلف گسترانيده شده است. به دليل اينكه كشور ما در منطقه خشك و نيمه خشك واقع شده است و كاهش قابل توجه نزولات جوي در ساليان اخير، اكثر رودخانه ها به رودخانه هاي فصلي تبديل شده و اكثر درياچه هاي دائمي به خشكي گراييده است. متعاقب آن نوسانات تراز آب زيرزميني و افت قابل توجه آن موجب به جا ماندن نمك در لايه هاي سطحي خاك شده است. به همين دليل لايه هاي سطحي خاك، شور و تبديل به نوعي بستر مساله دار گرديده است. مواجهه با اين بسترهاي شور، علي الخصوص در پروژه هاي راهسازي نيازمند دقت بيشتر در طراحي و روشهاي اجرايي است و در غير اين صورت بايد منتظر عواقب مخرب آن من جمله تورم، نشست پذيري و با گسيختگي برشي تحت بارهاي ترافيكي بود. پيشگيري از گسيختگي برشي در خاكهاي مساله دار شور، نيازمند اصلاح پارامترهاي مقاومت برشي خاك است. بنابراين روشهاي بهسازي و اصلاح مصالح خاكي، به عنوان يك ضرورت جهت دستيابي به خصوصيات فني موردنياز اجراي طرحهاي عمراني، مطرح مي شوند و عمده پارامتري كه موجب برتري روشي بر ديگري مي شود، توجيه اقتصادي آن، دردسترس بودن آن و يا محدوديتهاي محيط زيستي است

61243