پ.م.455

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

پيام نورشيراز

1398-99

1398/09/09

80ص.

جاجرمي زاده،محسن

كماني،سيدمحمدحسين

كتابنامه :ص.65-80

هدف از انجام اين تحقيق بررسي ارتباط ميان خويشتن شناسي و رضايت مندي شغلي با نقش ميانجي سلامت سازماني در ميان مديران و كاركنان شركت گاز شيراز مي باشد. تحقيق حاضر از حيث هدف، پژوهشي كاربردي و از منظر گردآوري داده ها، پژوهشي توصيفي، از نوع همبستگي- پيمايشي است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه مديران و كاركنان شركت گاز شيراز و شركت هاي وابسته به آن به تعداد 150 نفر مي باشد. حجم نمونه براساس فرمول كوكران، 108 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده و در دسترس انتخاب شد. براي گردآوري اطلاعات مورد نياز، از پرسشنامه خويشتن شناسي مديران ديويد وتن و كيم كامرون (1991)، پرسشنامه سلامت سازماني هوي و فيلدمن (1996) و پرسشنامه رضايت شغلي مينه سوتا (1967) استفاده شد. جهت تحليل فرضيه اصلي تحقيق، از آزمون هاي تحليل مسير، آزمون هاي مقايسه اي تي تك نمونه اي/ آزمون علامت-تحليل آنوا-يومن ويتني-كروسكال واليس و آزمون رتبه بندي فريدمن استفاده شد. جهت تحليل فرضيه هاي فرعي تحقيق، از آزمون هاي ضريب همبستگي اسپيرمن، آزمون ضريب تعيين(R2)، تحليل واريانس(F) و ضريب رگرسيون استفاده شد. يافته هاي پژوهش نتايج نشان داد بين خويشتن شناسي و رضايتمندي شغلي به طور مستقيم، ارتباط معناداري وجود ندارد(05/0P_Value>). اما بين خويشتن شناسي و رضايتمندي شغلي به طور غير مستقيم به واسطه نقش ميانجي سلامت سازماني ارتباط معنادار وجود دارد. بين خويشتن شناسي و سلامت سازماني به ميزان (368/0P= ) و بين سلامت سازماني با رضايتمندي شغلي به ميزان (472/0 P=) ارتباط معنادار وجود دارد.

61211