پ.م.454

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

پيام نورشيراز

1397-98

1398/03/12

119ص.

كماني،سيد محمد حسين

موغلي،عليرضا

كتابنامه :ص.100-118

سرمايه انساني مهمترين دارايي يك سازمان و منبع خلاقيت و نوآوري است. سرمايه انساني شامل تمامي قابليت‌هاي فردي، استعدادها، دانش و تجربه كاركنان سازمان و مديران مي‌باشد. انديشمندان مديريت منابع انساني بر اين باورند كه سازمانهاي پيشرو در هزاره جديد تنها از طريق بكارگيري الگوهاي پيشرفته توسعه نيروي انساني يادگيري سازمان و راهبردهاي توسعه و بالندگي قابليتهاي كاركنان، مي‌توانند پاسخگوي نياز سازمان آن هم با سرعت و انعطاف بيشتري باشند. در اين تحقيق به بررسي تأثير توانمند سازها و نتايج مدل EFQM بر سطوح بلوغ قابليتهاي منابع انساني با مدل PCMM در شركت توليدي صنعتي فراسان پرداخته شده است. جامعه آماري اين تحقيق 170 نفر از سطوح مديريتي و كارشناسي بوده‌اند كه نمونه‌اي به حجم 120 نفر گرفته شده و تحقيق بر روي نمونه مورد نظر انجام شده است. روش تحقيق در اين پژوهش از نوع توصيفي – پيمايشي مي‌باشد و ابزار گرد آوري اطلاعات پرسش نامه "سنجش سطح بلوغ قابليتهاي منابع انساني" قلي پور و همچنين پرسشنامه "استاندارد مديريت كيفيت اروپا" كه بر اساس مدل تعالي سازماني EFQM طراحي شده، مي‌باشد. جهت تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و آمار استنباطي (آزمون رتبه بندي فريدمن، ضريب همبستگي و رگرسيون خطي) استفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد 5 سطح بلوغ قابليتهاي منابع انساني در سطح متوسط مي‌باشد. بين سطوح بلوغ قابليتهاي منابع انساني و معيارهاي مدل EFQM رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. نتايج آزمون رتبه بتدي فريدمن نشان مي‌دهد كه سطح قابل پيش بيني داراي بيشترين اهميت از نظر پاسخگويان مي‌باشد. همچنين آزمون‌هاي رگرسيوني نشان مي‌دهد كه معيارهاي رهبري، استراتژي، كاركنان و نتايج كاركنان از مدل EFQM بيشترين تأثير را بر سطوح مديريت شده و تعريف شده بلوغ قابليتهاي منابع انساني دارند.

61208