174

The effectiveness of test anxiety control training on academic resilience and positive and negative academic excitement

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

1397

1399/4/23

بسيار خوب

86ص.

گلستاني بخت،‌طاهره

73-77ص.چدول، نمودار

training to reduce test anxiety, Positive and negative academic excitement, Academic resilience.

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

دانش‌آموزان اصلي‌ترين عنصر تعليم و تربيت هر كشوري به شمار مي روند لذا توجه به ويژگي‌هاي رفتاري و تحصيلي آن‌هــا امـــري ضروري براي توسعه آموزش و پـرورش و پيشــرفت هر كشــوري محسوب مي‌شود . در كشور ما امتحان نقش مهمي را در آموزش و پرورش ايفا مي‌كند، در اين راستا اضطراب‌امتحان بيشتـــرين تأثير منفي را در دانش‌آموزان ايجاد مي‌كند كه به تبع آن مولفه‌هاي مختلف شناختي – رفتاري آن‌ها را تحت تأثير قرار مي‌دهد. بنابراين كاهش اضطراب‌امتحان در دانش‌آموزان بر مولفه‌هاي مورد‌نظر موثر خواهد بود . هدف پژوهش حاضر بررسي ميزان اثربخشي آموزش كاهش اضطراب‌امتحان بر دو مولفه‌ي تاب‌آوري تحصيلي و هيجانات تحصيلي دانش‌آموزان بود. اين پژوهش ‌، نسخه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه‌ي آماري پژوهش را كليه دانش‌آموزان دبيرستان دخترانه‌ي فاطميه پاكدشت كه در سال تحصيلي 99-98 در اين دبيرستان مشغول به تحصيل بودند تشكيل مي دادند. ابتدا پرسش‌نامه‌ي اضطراب‌امتحان فريدمن(1997) ميان كليه‌ي 132 دانش‌آموز اين مدرسه توزيع شده و همگي پاسخ دادند، 30 نفر از كساني كه سطح اضطراب‌امتحان بالاي خط برش(نمره‌ي كمتر از 30) بوده و ملاك ورود به پژوهش را داشتند انتخاب شده و به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. به هر دو گروه دو پرسش‌نامه‌ي سنجش هيجانات تحصيلي پكران ( 2002 ) و تاب‌آوري تحصيلي ساموئلز(2004) داده شد. براي 15 نفر گروه آزمايش پكيج آموزشي كاهش تنش با فـــرمول آرام‌سازي كه توسط فردي‌استوار و اعظمي، 1391 بـــرگرفته از تكنيك آرام‌سـازي جاكوبسون 1936 ابداع شده، طي 12 جلسه آموزش داده شد. اين آموزش به 15 نفر گروه كنترل داده نشد. در انتها مجدداً هر دو گروه با همان پرسش‌نامه‌ها مورد آزمون قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس (نرم‌افزار SPSS) تحليل شدند. يافته‌ها نشان دادند كه آموزش كاهش اضطراب‌امتحان بر تاب‌آوري تحصيلي (P<0/05) و هيجانات تحصيلي (P<0/01) اثرگذار بوده و ميزان تاب‌آوري تحصيلي و هيجانات تحصيلي مثبت در دانش‌آموزان را افزايش و ميزان هيجانات تحصيلي منفي در آن‌ها را كاهش مي‌دهد. براساس اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه درمانگران مي‌توانند از اين رويكرد براي ارتقاء سطح هيجانات تحصيلي و تاب‌آوري تحصيلي دانش‌آموزان استفاده كنند.

1399/8/17

دانشگاه پيام نور مركز پاكدشت

61168