23711پ

The contradiction of Avicenna’s view concerning the moral judgments with Muslim peripatetics rational goodness and badness

كارشىاسي ارشد

فلسفه و كلام اسلامي

مركز تهران

1398

1399/04/08

خوب

88ص

سيد علي علم الهدي

ناصر محمدي

83-86ص

Avicenna, moral proposition, argumentative proposition, Divine commands.

مركز تهران

مباحث مربوط به گزارههاي اخلاقي در آثار ابن سينا به طور پراكنده و در ذيل ساير موضوعات و مباحث مطرح شده به گونهاي كه نميتوان درك منسجمي از آن داشت، لذا به همين دليل تحقيق حاضر به روش كتابخانهاي و اسنادي آن را مورد بحث و بررسي قرار داده و با توجه به مطالب مذكور ميتوان گفت كه گزارههاي اخلاقي به واسطه منشأ انتزاعشان مصداق حقيقي و اصيل دارند. اما دليل و حجت آنها از طريق شهرت تأمين ميشود به گونهاي كه اين شهرت ناظر به مقام اثبات است با تأمل در مولفههايي كه ابن سينا براي واقعگرايي مطرح نموده اند ميتوان چنين نتيجه گرفت كه ديدگاه اخلاقي ابنسينا واقعگرايي ميباشد و نظريهاي كه ابن سينا در خصوص ساحت منطقي گزارههاي اخلاقي ارائه مي دهند، كاملا نظريه ايشان را در حوزه ساحت فلسفي )معرف شناختي( گزارههاي اخلاقي را مسكوت مي گذارد، به طوري كه به ظاهر يك تناقض را در نگاه وي در خصوص گزاره هاي اخلاقي مشهود مي كند. برخي مباني مطرح شده از سوي ابن سينا مانند مبدئيت شريعت الهي براي گزاره هاي اخلاقي و مشهور بودن قضاياي اخلاقي، با ديدگاه جعل قضاياي اخلاقي سازگار است ولي برخي از نظرات ايشان مانند برهانپذيري گزاره هاي اخلاقي، غيرواقعي و ناشناختي بودن گزارههاي اخلاقي را نفي ميكند.

1399/08/07

61131