313

كارشناسي

روان شناسي عمومي

دانشگاه پيام نور زرين شهر

1383

96 ص

رضا همايي

اين پژوهش به بررسي ميزان انگيزش پيشرفت تحصيلي در بين دانش آموزان دختر و پسر مقطع دبيرستان در شهرهاي بهماران و پيربكران در سال تحصيلي 84-83 پرداخته است . روش اين پژوهش روش توصيفي از نوع پيمايشي مي باشد . جامعه آماري در اين پژوهش دانش آموزان دوره متوسطه در شهرهاي بهاران و پيربكران مي باشد و گروه نمونه در اين پژوهش 120 نفر دانش آموز دوره متوسطه كه به روش تصادفي ساده انتخاب شدند . جهت بررسي سوالهاي اين پژوهش از پرسشنامه اي با عنوان پرسشنامه انگيزش تحصيلي ism استفاده شده است . در اين پرسشنامه از دانش آ»وزان خواسته شده است كه ببينند اين جملات چقدر با افكار و اعمال آنها مطابقت مي كند نتايج بدست آمده نشان داد كه : دانش آموزان ميزان انيزش تحصلي خود را زياد توصف كرده اند . بين ميزان انگيزش پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دختر و پسر دوره متوسطه تفاوت معتي داري وجود ندارد بين ميزان انگيزش پيشرفت تحصيلي در دانش اموزان دوره متوسطه دو شهر تفاوتي وجود ندارد

60915