PIR 41

Investigating the Cognitive Style of the Iraqi Court

ارشد

زبان وادبيات فارسي

پيام نور بوشهر

تير ماه 1399

1399/4/10

خوب

104ص

شريفي ، دكتر محمد نادر

باباسالاري ،دكتر زهرا

105-107

شعر ,سبك شناسي, لغوي, نحوي, زباني, فخرالدين عراقي, نوآوري

در اين پايان نامه به بررسي سبكشناختي ديوان عراقي پرداخته شد. ابتدا عناصر سبكي شعر او بررسي ميشود و سپس با آوردن نمونه مثال از ديوان شاعر مورد تحليل و توصيف قرار ميگيرد. فخرالدين ابراهيم بن بزرگ مهر بن عبدالغفار جوالقي همداني، متخلص به عراقي يكي از بزرگترين شاعران غزل سراي ايران و يكي از عارفان بزرگ اين ديار است. وي در سال 610هجري در روستاي كمجان همدان ولادت يافته است. عراقي از شاعران نامي سبك عراقي است. عراقي در دورهاي زندگي ميكرد كه جامعه در بحران هجوم مغول بوده و اين فضا بر ذهن و انديشه او تاثير گذاشته است. يكي از تاثيرات اين دوره بر شعر عراقي كم شدن مدح و قصيده و رواج غزلسرايي و گنجاندن مضامين عرفاني در كنار مضامين عاشقانه در آن است. شيوه عراقي البتّه در غزل با آنچه در قصيده و مثنوي است، تفاوت دارد. خميرمايه اصلي ديوان فخرالدين عراقي را عرفان و ذيل آن عشق به خصوص عشق حقيقي يا عرفاني تشكيل ميدهد. در زمينه ادبي فخرالدين عراقي به مقتضاي حال در بيان انديشه هاي خود از ابزارهاي بلاغي بهره برده است. البته او تمايل زيادي در بكار گرفتن آرايه هاي سخن از خود نشان نداده و به جاي آن از عناصر عاطفي و معنايي خاص بهره برده است و در سطح ادبي بيشتر بر روش متقدمان عمل كرده است و نوآوري و خلق خاصي نداشته است. از نظر زباني، شيوايي زبانش بيشتر مديون روايي احساسات عاشقانه او است و زباني ساده و روان دارد اما در سطح فكري ويژگيهاي مختص به خودش را ايجاد كرده و از چهاچوبهاي سخت، متعصبانه و سنن خشك گذشته پرهيز كرده است و به شيوه اي متفاوت از صوفيان سنت پرست عمل ميكند در عين سادگي با ايجاد ساختارهاي تازه رويكردي خلاقانه داشته است لذا در سطح فكري قوي تر از دو سطح ادبي و زباني عمل كرده است و توجه خود را بر سطح فكري معطوف كرده است.

فصل اول كليات پژوهش،فصل دوم ادبيات تحقيق و پيشينهي پژوهشي،فصل سوم نوآوري ،فصل چهارم بررسي و تحليل اشعار ،فصل پنجم نتيجه گيري

60654