1398 ت7ع2 BF 9806

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

آمل

1395-1398

1398/03/20

عالي

136ص.

شيما حيدري

رجبعلي محمدزاده

چكيده هدف از پژوهش حاضر تفسير تطبيقي آزمون نقاشي خانواده كودكان عادي و طلاق و نيز كودكان بي‌سرپرست و بد سرپرست (9 تا 14 ساله) با تأكيد بر بررسي اضطراب، افسردگي و پرخاشگري بوده است. اين پژوهش يك مطالعه مقطعي از نوع علّي- مقايسه‌اي است كه از روش آزمون ترسيم نقاشي و پيمايش به صورت تركيبي استفاده نموده است. حجم نمونه شامل 50 كودك 9 تا 14 ساله عادي و 50 كودك از خانواده‌هاي طلاق، بد سرپرست و بي‌سرپرست شهر تهران است كه بر اساس روش نمونه‌گيري در دسترس ‌تعيين شده‌اند. براي گردآوري داده‌هاي تجربي از پرسشنامه پرخاشگري(AQ)، آزمون اضطراب آشكار كودكان(RCMAS) و مقياس افسردگي(CDI) و نيز آزمون نقاشي خانواده كورمن استفاده شده و جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس تك متغيره استفاده شد. يافته‌هاي توصيفي نشان دادند كه پايين‌ترين ميزان اضطراب، افسردگي و پرخاشگري در هر دو آزمون نقاشي و پيمايشي متعلق به گروه كودكان عادي بوده و اين گروه در مقايسه با كودكان طلاق، بي‌سرپرست و بد سرپرست كمترين ميزان اضطراب، افسردگي و پرخاشگري را بروز داده‌اند. يافته‌هاي تحليلي پژوهش در وهله نخست نشان دادند كه ميان نمرات شاخص اضطراب، افسردگي و پرخاشگري كودكان و نمرات اين متغيرها در آزمون نقاشي كودكان همبستگي بالايي وجود دارد. از سوي ديگر، نتايج آزمون تحليل واريانس و كوواريانس حاكي از اين بودند كه تفاوت معناداري ميان كودكان خانواده‌هاي عادي با كودكان خانواده‌هاي طلاق، بد‌سرپرست و بي‌سرپرست بر اساس شاخص‌هاي افسردگي، اضطراب و پرخاشگري در هر دو آزمون (نقاشي و پيمايشي) وجود داشته و كودكان خانواده‌هاي بد سرپرست، بي‌سرپرست و طلاق نسبت به كودكان عادي، افسرده‌تر، مضطرب‌تر و پرخاشگر هستند. ك

1399/06/16

اشرف عبداله زادگان

60499