پ177

A sociological study of the factors affecting on social indifference among students (Case study: Masterʹs students of Tehran University of Azad University)

كارشناسي ارشد

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور مركز پرند

97-98

تابستان 98

108ص

شهرام ملا نيا

مهناز جليلي

بي تفاوتي اجتماعي، بيگانگي اجتماعي، دانشجويان، احساس محروميت نسبي، عدالت اجتماعي.

هدف از پژوهش بررسي جامعه شناختي بي تفاوتي اجتماعي در بين دانشجويان دانشگاه هاي آزاد شهر تهران مي¬باشد. روش پژوهش از نوع توصيفي-همبستگي بود كه به روش پيمايشي انجام گرديد. جامعه آماري تحقيق حاضر كليه دانشجويان مشغول تحصيل در مقطع ارشد واحدهاي دانشگاه آزاد اسلامي شهر تهران در نيمه اول سال 1398 بود. طبق محاسبه فرمول كوكران در سطح خطال 5 درصد، تعداد 380 نفر بعنوان حجم نمونه برآورد و روش نمونه¬گيري تصادفي طبقه اي انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات نيز پرسشنامه محقق ساخته بود و آلفاي محاسبه شده براي هر يك از متغيرها بالاتر از 0.70 و حاكي بود كه قابليت اعتماد پرسش‌نامه در حد قابل قبول است. تحليل داده ها در دوسطح توصيفي و استنباطي و با استفاده از نرم افزارSPSS نسخه 24 انجام شد. نتايج حاكي بود، بين بيگانگي اجتماعي، اثربخشي، تحليل هزينه-پاداش، احساس محروميت نسبي و ميزان ادراك عدالت اجتماعي با بي تفاوتي اجتماعي بين دانشجويان دانشگاه هاي آزاد شهر تهران رابطه معناداري وجود دارد. اما رابطه بين متغيرهاي زمينه اي(جنسيت، قوميت و محل سكونت) با بي تفاوتي اجتماعي معنادار نيست. همچنين نتايج معادله رگرسيون حاكي بود بيگانگي اجتماعي با ضريب بتاي 0.40 تأثيرگذارترين عامل بر بي تفاوتي اجتماعي دانشجويان است كه بطور مستقيم با بي تفاوتي اجتماعي رابطه دارد.

60208