3741پ

Comparative Studding of Nature Manifestations In Hafez & Shahryar’s Lyric Poems

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور همدان

1398

1398/11/2

بسيارخوب

89ص.

رضائي ، بيتا

شاملو ، اكبر

73-74

Nature , Poetry , Hafiz , Shahriar

شعر شاعران فارسي زبان تجليگاه جلوه هاي گوناگون زندگي، طبيعت، خواسته ها، آرزوها، هنجارها و ناهنجارهاي جامعۀ ايران است. از ميان اين جلوه هاي گوناگون، طبيعت جايگاه ويژه و گسترۀ بيشتري دارد. در اين تحقيق، جلوه ها و نمودهاي گوناگون طبيعت اعم از آسمان، خورشيد، ابر و ... در اشعار حافظ و شهريار به شيوۀ تطبيقي بررسي و تحليل شده است. آسمان و ابر و مه و خورشيد و فلك نيز از عناصر و پديده هاي طبيعي هستند كه در ديوان حافظ نقش آفرينند و به زيبايي بيان و بلاغت شعر حافظ كمك كرده اند. ابر نيز هم بر مرگ سبزي و سبزه زار و هم بر دوري از يار مي گريد؛ امّا ثروتمند است و بخشنده و صفابخش دنيا. آسمان در غزل شهريار رازدار و رازدان است و نقش پيري فرزانه را دارد.هدف اصلي اين پژوهش، بررسي چگونگي تجليات طبيعت در اشعار حافظ و شهريار است كه شامل چگونگي به كارگيري جلوه هاي طبيعت و بهره گيري از آنها در صور خيال به كار رفته در شعر حافظ و شهريار و تبيين نقاط اشتراك و افتراق هنري آنان است. مطالب اين پژوهش به روش كتابخانه اي و با استفاده از فيش جمع آوري شده است. نتايج نشان مي دهد كه اين دو شاعر جلوه هاي طبيعت را براي بيان هدف و منظور خاصّ خود در سروده هايشان به كار برده اند و بيشترين نوع بهره گيري آنان از اين جلوه هاي طبيعي، به صورت استعاره و تشبيه بوده است. كنايه نيز در رتبۀ بعدي بهره گيري آنان از جلوه هاي طبيعت در تصويرآفريني قرار دارد.

1399/4/1

59647