-
شماره راهنما
پ.ت.1808
-
پديد آورنده
قهرماني، مهران
-
عنوان
مقايسه اثرات دو روش تمريني بر بيان ژن هاي eEF2 و eEF2k و هايپرتروفي القايي پاتولوژيكي در بطن چپ موش هاي صحرايي نژاد ويستار
-
عنوان به انگليسي
Comparing the effects of two training methods on eEF2K, eEF2 genes expression and induced pathological hypertrophy in Wistar rats’ left ventricle.
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي ورزشي كاربردي
-
محل تحصيل
مركز كرج
-
سال تحصيل
98
-
تاريخ دفاع
98/06/06
-
وضعيت پايان نامه
خوب
-
مشخصات ظاهري
74ص.
-
استاد راهنما
قلي پور، مجيد
-
استاد مشاور
نقيبي، سعيد
-
كتابنامه
ص:68-70
-
توصيفگر فارسي
, mTOR , ،AMPK , ، eEF2k , eEF2 , هايپرتروفي القايي , بطن چپ موش صحرايي
-
شناسه هاي افزوده
پ استاد راهنما قلي پور، مجيد , پ استاد مشاور نقيبي، سعيد
-
چكيده
قلب يكي از اندامهاي حياتي بدن بوده و قوي ترين حفره آن بطن چپ است و داراي دو نوع متمايز از هايپرتروفي پاتولوژيكي و فيزيولوژيكي مي باشد. هدف از تحقيق حاضر بررسي اثرات هشت هفته تمرين استقامتي تداومي و تناوبي شديد بر هايپرتروفي القايي و بيان ژن هاي AMPK, mTORC1,eEF2k, eEF2 ميباشد. تعداد 24 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار تهيه و به طور تصادفي در 3 گروه تمرين استقامتي تداومي، تناوبي شديد و كنترل تقسيم شدند. در طول هشت هفته دوره تمريني، گروه استقامتي تداومي روي تردميل با شيب 15 درجه با شدت 65-75 درصد VO2max به مدت 30 الي 60 دقيقه دويدند و گروه تمرين تناوبي شديد شامل 8 دقيقه دويدن با شدت (85-90 درصد VO2max) و 2 دقيقه با شدت (60-50 درصد VO2max) با شيب 15 درجه بود. هردو پروتكل تمريني شامل 10 دقيقه گرم كردن و 10 دقيقه سرد كردن با شدت 50-40 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي بود. پس از اتمام دوره تمرين، به منظور ايجاد هايپرتروفي القائي، روزانه 3 ميلي گرم ايزوپروترنول به ازاء هر كيلوگرم از وزن بدن به مدت 7 روز تزريق شد و پس از آن بافت بطن چپ، از موش هاي بيهوش شده جدا و در دماي 80- درجه نگهداري شد. براي بررسي نرمال بودن داده ها از آزمون شاپيروويلك براي همگن سازي واريانس ها از آرمون لون جهت تعيين تفاوت بين گروهي از واريانس يكطرفه و آزمون توكي و يا كروسكال واليس و من ويتني استفاده گرديد. نسبت وزن قلب به وزن بدن و همچنين نسبت وزن بطن چپ به وزن بدن گروه هاي تمريني، بويژه تناوبي شديد، نسبت به گروه كنترل به طور معناداري بيشتر بود. بيان ژن AMPK تغيير معناداري نداشت اما mTORC1 در گروه استقامتي تداومي و تناوبي شديد به طور معناداري نسبت به گروه كنترل افزايش يافت (به ترتيب 004/0 P = و 001/0 P =). همچنين eEF2k در هر دو گروه تجربي استقامت تداومي و تناوبي پرشدت كاهش معناداري را نشان داد (به ترتيب 007/0 P = و 001/0 P =)، در حاليكه افزايش eEF2 تنها در گروه استقاومتي تداومي معنادار بود (به ترتيب 008/0 P = و 054/0 P =).
نتايج تحقيق نشان داد انجام هر دو پروتكل ورزشي قبل از بروز شرايط پاتولوژيك، اثرات مثبت مشابهي در روند طويل سازي پروتئين داشتند. اگرچه بيان ژن eEF2 در گروه استقامتي تداومي افزايش بيشتري داشت ولي با توجه به هايپرتروفي بيشتر بطن چپ در گروه تناوبي شديد، پيشنهاد ميشود استفاده از اين پروتكل تمريني جهت افزايش مقاومت در برابر بيماري هاي قلبي مي تواند مفيد باشد.
-
تاريخ نمايه سازي
99/02/21
-
نام نمايه ساز
كشت كار، زهرا
-
شماره ركورد
59473
-
لينک به اين مدرک :