23538پ

Jahizʹs view on translation

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات عربي

واحد تهران جنوب

1398

1398/06/28

خوب

114ص

محمد حسن تقيه

علي احمدي

108-112ص

Translation, jahez, Arabic Literature, Translation Theory, Translation Science

واحد تهران جنوب

جاحظ (250 – 150 هـ.ق) شخصيت برجسته معتزله يكي از نظريه پردازان نامدار اين عصر شناخته مي‌شود . او براي نخستين بار در حوزه نظريه پردازي ترجمه گام گذاشت و نقدهاي محكم و زيبايي به مترجمان و آثار ايشان وارد ساخت. اديب معتزله، نخست به بحث درباره ترجمه شعر پرداخت. به باور او در ترجمه شعر دو شرط اساسي وجود دارد: 1 - شرط نخست آن كه مترجم، ويژگي‌ها، تعابير، حقايق و دقت‌هاي نهفته در اشعار را به مخاطب منتقل كند. 2 - شرط دوم هم‌پايه بودن مرجم با پديد آورنده متن است. هر چند جاحظ به ظاهر رد مقام بيان شرايط ترجمه است اما در حقيقت او با اين شرايط در پي اثبات ترجمه ناپذيري شعر است و بسياري از مترجمان اشعار را هم‌پايه مولف نمي‌داند و ترجمه ايشان را امانت دار نمي‌شناسد هم‌پايه بودن در نظرگاه جاحظ يك شرط كلي است و ناظر به تمامي موارد هم‌پايه بودن مترجم با نويسنده دارد به همين جهت اين شرط تحولي شگرف در ترجمه گذاشت به گونه اي كه دردوره جاحظ پس زا وي ترجمه‌‌‌ها با دقت بيشتري انجام مي‌گرفت و مترجمان در انتخاب متون دقت بيشتري داشتند . توضيحات جاحظ درباره اهميت ترجمه، دشواري‌‌‌هاي آن، و تخصصي كه يك مترجم بايد درباره آن علم، كتاب، اشتباهات كتاب‌‌‌ها و غيره داشته باشد، بي‌نظير است. اين نشان مي‌دهد كه او به اهميت ترجمه در انتقال علوم از يك تمدن به تمدن ديگر آگاه است، نكته اي كه در تمدن اسلامي رسيدن به آن نهايت اهميت را دارد. و اين كه مترجم براي انتقال معاني چه ويژگي‌‌‌هايي بايد داشته باشد، از جمله تسلط كامل به دو زبان اين تسلط در كتاب‌‌‌هاي هندسه، ستاره‌شناسي، حساب و موسيقي بايد باشد و در كتاب‌‌‌هاي ديني كه دقت در آن به مراتب بايد بيشتر باشد، لازم تر است. و اما پايان نامه حاضر شامل چهار فصل خواهد بود: الف: كليات؛ شامل: مقدمه، بيان مسأله، اهميت مساله، اهداف تحقيق، فرضيات تحقيق، روش تحقيق ب: آشنايي با علم ترجمه و زندگي علمي ادبي جاحظ ج: جاحظ و ترجمه شناسي د: نتيجه‌گيري

1398/12/13

59404