3685پ

كارشناسي ارشد

زيست شناسي - بيوشيمي

دانشگاه پيام نور تفت

1398

92ص.

مرادي ، علي

دانشمند ، فاطمه

67-76

Type 2 diabetes , paraoxonase 1 , gene expression , curcumin

ديابت مليتوس نوع 12(T2DM) رايج ترين بيماري اندوكراين و متابوليك است كه بيش از 170 ميليون نفر را در سراسر جهان تحت تاثير قرار داده است. نقص ترشح انسولين و مقاومت به انسولين هر دو از مشخصات ديابت نوع2 هستند. مقاومت انسولين با عملكرد معيوب انسولين در بافت هاي هدف از جمله بافت كبد، چربي و عضله مشخص مي گردد كه منجر به ناهنجاري در متابوليسم گلوكز، چربي و پروتئين مي شود. بافت كبد بافتي مهم در كنترل مصرف انرژي و حساسيت انسولين كل بدن است. انسولين اثرات بيولوژيك خود را با اتصال به سلول هاي هدف و فعال كردن گيرنده هاي خود شروع مي كند. ديابت با توليد راديكالهاي ازاد موجب اين امر مي شوند و انزيم پارا اكسوناز1 بعنوان يكي از عوامل خنثي كننده راديكالهاي ازاد مطرح مي باشد. انزيم پارااكسوناز1، يك انزيم استراز با اثر انتي اكسيدان است. در كبد ساخته مي شود و با زنجيره غير اشباع فسفوليپيدي HDL در ارتباط تنگاتنگ است و بر روي Apo-AI حمل مي شود.پارااكسوناز از طريق محافظت ليپوپروتئين ها در برابر تغييرات اكسيداتيو منجر به مقاومت در برابر بيماريهايي مي گردد كه بر اثر راديكالهاي ازاد ايجاد مي گردند، از جمله اين بيماريها مي توان به ديابت اشاره كرد. حال تركيباتي كه قادر به كاهش راديكال هاي آزاد و همچنين افزايش فعاليت آنزيم پارااكساناز باشند مي توانند در بهبود بسياري از بيماري هاي كه در رابطه با راديكال هاي آزاد مي باشند كمك رسان باشند. از تركيبات آنتي اكسيداني كه مطالعات وسيعي در مورد آن انجام شده است كوركومين است. كوركومين تركيب رنگي زردچوبه است كه حاوي سه تركيب كوركومين، دمتوكسي كوركومين و بيس دمتوكسي كوركومين مي باشد كه تركيبات پلي فنوليك مي باشند. تاكنون مطالعات زيادي در ارتباط با كوركومين در زمينه هاي متعدد از جمله اثرات انتي اكسيداني، ضد التهابي، ضدسرطاني، اثر برروي چربي خون، اپوپتوز انجام شده است. در اين مطالعه با توجه به تاثيرات ديابت در زندگي بشري به دنبال نقش تركيب كوركومين بر فعاليت آنزيم پارااكساناز به عنوان يكي از آنزيم هاي مهم و بيان ژن اين انزيم در رت هاي ديابتي هستيم كه در مبتلايان به ديابت IIو تيمار شده با كروكومين و غذاي چرب هستيم تا ببينيم اگرازاد شدن راديكال هاي ازاد اثري بر كاهش يا افزايش اثرات انزيم پارااكسناژ دارد زيراكه كاهش اين انزيم كليدي و مهم ممكن است منجر به ايجادبيماري هايي از جمله بيماري قلبي عروقي شود. روش كار: مطالعه حاضر از نوع تجربي-مداخله اي است. 30 راس موش صحرايي انتخاب شده به روش تصادفي ساده به 3 گروه 10 تايي تقسيم شدند. تقسيم بندي گروه ها عبارتند از: گروه كنترل، گروه HFD/STZ وگروه (HFD/STZ)+cur. القاي ديابت نوع 2 به واسطه رژيم غذايي پرچرب و استرپتوزوتوسين صورت گرفت. بعداز تائيد ديابتي شدن رت‌ها، تيمار با دارو انجام شد. كوركومين مصرفي در اين پژوهش به صورت پودر از شركت سيگما تهيه گرديد. اين تركيب با دوز day/mg/kg100 و به صورت سوسپانسيون در كربوكسي متيل سلولز(CMC) 0.5% تهيه مي‌گردد. محاسبات براي تهيه دارو به ازاي 30 رت و به ميزان 2 ميلي‌ليتر گاواژ روزانه به مدت 28 روز انجام شد. ميزان بيان ژن PON1 به وسيله تكنيك Real Time PCR اندازه گيري شد به طوريكه استخراج RNA طبق دستورالعمل استخراج RNA موجود در كيت Bio basic استخراج گرديد. سپس همچنين به¬منظور اطمينان از كيفيت و كميت RNA تهيه شده، نسبت جذب نوري آن در طول موج 280/260 نانومتر نيز تعيين گرديد. RNA استخراج شده براي سنتز cDNA مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تجزيه و تحليل و مقايسه ژن مورد نظر از ژن β-actin به-عنوان كنترل داخلي يا ژن خانه¬دار (Housekeeping gene) استفاده شد. در نهايت آناليز داده¬ها توسط نرم¬افزار Graphpad Prism 6.01 و آزمون آماري One way ANOVA و متعاقب Tukey، مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها ميزان بيان ژن PON1 در بافت كبد رت‌هاي گروه HFD/STZ در مقايسه با رتهاي گروه كنترل كاهش معنيداري نشان داد Pvalue < 0.05)). در حالي‌كه ميزان بيان آنها در رتهاي (HFD/STZ)+Cur نسبت به گروه HFD/STZ افزايش معنيداري داشت Pvalue < 0.05)). نتيجه گيري در افراد مبتلا به ديابت نوع 2 به دليل ايجاد شرايط استرس اكسيداتيو ميزان بيان ژن آنزيم PON1 كاهش مي يابد چون اين آنزيم اثر آنتي اكسيداني دارد.در حالي‌كه ميزان بيان آنها در رتهاي (HFD/STZ)+Cur نسبت به گروه HFD/STZ افزايش معنيداري داشت Pvalue < 0.05)).و اين مويد آن است كه كوركومين باعث بهبود شرايط ديابت مي شود چون باعث شد بيان آنزيم PON1 كه خاصيت آنتي اكسيداني دارد افزايش يابد. اين يافتهها مي‌تواند تأييدي بر تاثير به‌سزاي اثرات آنتي اكسيداني كوركومين از طريق تنظيم بيان ژن PON1 در بافت كبد رت‌هاي ديابتي ¬شده باشد.

1398/12/6

59366