-
شماره راهنما
936
-
پديد آورنده
اسديان،ايرج
-
عنوان
بررسي روشهاي طراحي لرزهاي مبتني بر عملكرد براي سازههاي با سيستم فيوز لرزهاي
-
عنوان به انگليسي
Performance-based seismic design methods for structure with seismic fuse system
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
عمران
-
محل تحصيل
تهران شمال
-
سال تحصيل
1398
-
تاريخ دفاع
98/11/5
-
وضعيت پايان نامه
17/75
-
مشخصات ظاهري
96ص.
-
استاد راهنما
فضلي، هادي
-
توصيفگر فارسي
سيستم فيوز , طراحي مبتني بر عملكرد , مهاربند
-
توصيفگر لاتين
Fuse system , Performance-based design , bracing
-
چكيده
طراحي لرزه اي بر تغيير شكل هاي غير الاستيكي ناشي از رفتارهاي پيچيدهي سازه استوار است و مفهوم آن خرابي اعضا و تغيير شكل هاي ثابت سيستم سازه اي پس از بروز زمين لرزه و هزينهي فراوان بازسازي آن است . يك روش طراحي ، تمركز خرابي ها بر روي اعضاي سازه اي قابل جايگزيني با قابليت بازسازي آسان است . ابزارهاي گوناگون جذب و استهلاك انرژي جهت بالابردن عملكرد سازه با كاهش خرابي سازه اي ناشي از زمين لرزه بكار گرفته ميشوند . اجرايي نمودن ايدهي فيوز سازه اي بر روي ساختمان هاي واقعي از يك فرايند طراحي ساده بهره ميبرد . در اين پايان نامه به بررسي روش هاي طراحي لرزه اي مبتني بر عملكرد در مورد سازه هاي داراي فيوز سازه اي پرداخته ميشود . اگر بپذيريم كه برخي از اجزاي سازه بتوانند به صورت شكل پذير عمل كنند ، در حقيقت پذيرفته ايم كه مقاديري خرابي در برخي از اعضاي سازه رخ دهد كه البته اين خرابي ها نبايد باعث خرابي و عدم قابليت بهره برداري از كل سازه گردد ، به اين منظور بايد تعدادي از اجزاي سازه را كه بصورت ويژه و آگاهانه انتخاب ميشوند ، به عنوان فيوز سازه اي تعيين و طراحي گردند . اين اعضاي سازه بگونه اي طراحي ميشوند كه در زلزله هايپيش بيني شده ، انرژي را با تغيير شكل هاي غير ارتجاعي جذب و مستهلك نمايند . در اين پژوهش ابتدا با استفاده از نرم افزارطراحيSAP ، سازه هاي فولادي 3 ، 6 و 9 طبقه ي سه دهانه با ارتفاع 3 متر براي هر طبقه ، مورد تحليل هايخطي و غير خطي قرار گرفتند و سيستم قاب خمشي اوليه در وضعيت الاستيك براي آنها طراحي گرديده پس از آن با مشخص بودن نيروي درخواست زمين لرزه ( Pu ) و در نظر گرفتن 25 % از آن براي قاب خمشي ، سيستم قاب خمشي ثانويه در حالت الاستيك طراحي گرديده و در مرحله ي سوم با اضافه نمودن مهاربندهاي مورب ساده در دهانه ي مياني سازه ها در همه ي طبقات ، طراحي الاستيك كل سيستم سازه اي بگونه اي انجام گرديده كه تقاضاي جابجايي زلزله ي بهره برداري از كل سازه ( ∆) از ميزان دلتاي متناظر با Io فراتر نرود در عين حالي كه سازه الاستيك باقي بماند و نهايتا" با تحليل پوش آور در كل سازه ، نقطه ي عملكرد دوم كه متناظر با سطح زلزله ي طرح (∆_Ls) ميباشد انجام ميگردد . بديهي است طراحي بهينه در وضعيتي است كه دلتاي ايجاد شده در نزديكي∆_Lsقرار بگيرد .
-
شماره ركورد
59220
-
لينک به اين مدرک :