3634پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور گرمسار

1398

1398/11/16

220ص.

رفيعي پور ، امين

188-207

هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش بيني رفتارهاي مشكل آفرين، سازگاري كودكان دبستاني از روي خودكارآمدي، تيپ شخصيتي و ويژگيهاي هيجاني مادران آنها انجام خواهد شد. مواد و روشها: طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگي ميباشد. جامعه آماري اين پژوهش را كودكان دبستاني دختر و پسر شهر تهران در سال تحصيلي 97 - 98 كه در مناطق 22 گانه مختلف شهر تهران مشغول به تحصيل ميباشند تشكيل ميدهند، كه از ميان آنها با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي، منطقه 14 انتخاب و در مجموع از بين 80 مدرسه دبستاني اين منطقه 36 مركز پسرانه و 44 مركز دخترانه تعداد 6 مدرسه 3 مدرسه دخترانه و 3 مدرسه پسرانه و با استفاده از جدول تعيين حجم نمونه مورگان تعداد مورد نظر براي انجام تحقيق به شيوه تصادفي انتخاب شد. به منظور گردآوري داده هاي تحقيق از پرسشنامه هاي خودكارآمدي والدگري؛ پرسشنامه سنجش رفتار سازشي دانش آموزان، پرسشنامه فهرست رفتاري كودك و پرسشنامه شخصيت شناسي تيپ فريدمن و روزنمن؛ پرسشنامه تيپ شخصيتي c راهه و سولومون؛ پرسشنامه تيپ شخصيتي D دونولت و پرسشنامه خصيصه هوش هيجاني پترايدز و فارنمام 4 فرم كوتاه SF-TEIQue استفاده شد. يافته ها: در مجموع تحليل فرضيههاي اين پژوهش بيانگر معنا دار بودن فرضيه ها ميباشد P<0/05 به طوري كه خودكارآمدي، انواع تيپ شخصيت و ويژگي هاي هيجاني مادران ميتواند بر سازگاري و كاهش رفتار مشكل آفرين آنها نقش داشته باشد. .نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه خودكارآمدي، ويژگيهاي شخصيتي و وضعيت هيجاني در مادران تاثير مهم و بسزايي در رفتار كودكان دارد به طوري كه افزايش اين مولفه ها در مادر باعث كاهش رفتارهاي مشكل آفرين و عدم سازگاري در فرزندان شده است.

1398/11/21

59155