23520پ

The Intertextuality Theory in the Sayyid-e-Ferghaniʹs Ghazals

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

واحد تهران جنوب

1398

1398/11/08

خوب

102ص

علي محمد پشت دار

پدرام ميرزايي

98-100ص

Intertextuality, Saifuddin Fergani, Ghazaliat, Quran, Hadith,

واحد تهران جنوب

مقوله ي بينامتنيت ،پديده اي نوظهوري است،كه روابط بينامتني متون را بررسي مي نمايدودرنتيجه متن جديدي خلق ميشود.سيف الدين فرغاني از شاعران برجسته ي فارسي است، كه قرارگرفتنش در كنار سعدي در يك قرن، وهمچنين به دليل مهاجرتش به منطقۀ آسياي صغير باوجود لطافت طبع و غزلهاي بسيار دلنشين، آن طور كه بايد، شناخته نشده است.اين پژوهش كه به شيوه ي توصيفي –تحليلي انجام شده است و در پنج فصل ويك مقدمه تهيه شده است ،نظريه ي بينامتنيت در غزليات فرغاني با توجه به آيات واحاديث وروايات را بررسي مي نمايد.غزليات فرغاني از نظر محتوا ، عارفانه وعاشقانه است .او تقريبا در تمام غزليات خود از آيات وروايات به ويژه آيات، بهره برده است.تعدادغزل عاشقانه ي مجازي سيف معدود است ودر نهايت به عشق الهي ختم مي شود. سيف از انواع بينامتنيت ،از آرايه ي تلميح بيشتر استفاده نموده است.با سعدي مكاتبه داشته وبه او علاقه ي وافر داشته است وغزليات سعدي را پاسخ گفته ودر غزلياتش از تضمين به ويژه اشعار سعدي استفاده نموده است.سيف فردي وارسته بود وهيچ كس به جز معبودش را مدح نگفته است وديگران هم از اين كار منع كرده است.

1398/11/15

59031