3513پ

The sociolinguistic study of vowel harmony in Persian accents of Tehrani, Turkish, Gilaki and Kurdish

كارشناسي ارشد

زبانشناسي كاربردي

دانشگاه پيام نور رشت

1396

1396/4/13

خوب

78ص.

شيخ سنگ تجن ، شهين

منصوري ، نيلوفر

58-61

sociological language, vowel harmony, accent, language, homogeneity, dialect

پايان‌نامه حاضر مطالعه‌اي تحليلي – توصيفي است كه به روش ميداني، به بررسي جامعه‌شناختي هماهنگي واكه‌اي در لهجه‌هاي فارسي تهراني، تركي، كردي و گيلكي پرداخته است، در اين تحقيق 30 گويشور گيلكي زبان و 30 گويشور فارسي‌زبان با لهجه تهراني، 30 گويشور با لهجه تركي و 30 گويشور با لهجه كردي در رده سني 20-30 سال در خوابگاه‌هاي پسرانه دانشجوئي شهرستان رشت به‌عنوان نمونه‌هاي تحقيق انتخاب‌شده‌اند. هدف محقق در اين پژوهش در پي پاسخگويي به اين پرسش‌هاست كه چه تفاوت‌ها و شباهت‌هايي در اين لهجه‌ها ازنظر هماهنگي واكه‌اي وجود دارد؟ نتايج تحقيق بيانگر آن است علاوه بر عوامل درون زباني مانند سهولت در تلفظ و هماهنگي ماهيچه‌هاي زبان و اندام‌هاي توليد عوامل برون زباني مانند بافت و اعتبار نيز در استفاده از هماهنگي واكه‌اي دخالت دارند. در اين پژوهش، محقق به اين نتايج دست‌يافته است كه تفاوت‌هايي در اين لهجه‌ها وجود دارد و به‌طور مثال مي‌توان به تفاوت‌هايي در همگوني واكه / a/ به / ɑ/ در لهجه كردي و همينطور همگوني واكۀ /e/ به واكۀ / ɑ/ در لهجه تركي اشاره كرد اما ازنظر آماري اختلاف معناداري در هماهنگي واكه‌اي در اين لهجه‌ها ديده نشده است.

1398/10/8

58572