3487پ

The Effect of Interaction Type on Raising Willingness to Communicate in Iranian EFL Students

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات انگليسي

دانشگاه پيام نور رشت

1397

1397/10/29

خوب

107ص.

وحداني ، فريدون

منصوري ، نيلوفر

73-80

Textual interaction, interpersonal interaction, willingness to communicate

تمايل به برقراري ارتباط، اساسي ترين مبحث مربوط به ارتباط است. تقريبا همه به يك سوال مستقيم پاسخ ميدهند، اما ممكن است ان را ادامه نداده يا شروع نكنند. هدف اين تحقيق يافتن تاثير نوع تعامل بر بالا بردن ميل برقراري ارتباط در دانش آموزان يادگيرنده زبان انگليسي ميباشد. شركت كنندگان اين تحقيق از يك آموزشگاه زبان انگليسي در رشت انتخاب شده اند كه در محدوده سني 15 تا 25 سال هستند و در سطح فرامياني قرار دارند و توسط آزمون QPT همگون شده اند. در مرحله بعد 28 دانش آموز بر طبق سطحشان انتخاب شدند كه به دو گروه تقسيم شدند. يك گروه تجربه اي و يك گروه كنترل شده. گروه كنترل شده فعاليت هايي كه بر محتواي زباني متمركز بود را انجام دادند نظير درك مفهوم، خلاصه گويي، اصلاح ساختار و همچنين مكالمه بر مبناي كامل كردن جملات انجام دادند و گروه تجربه اي بر روي ايجاد ارتباط كلامي با ديگران و قابليت ايجاد ارتباط و حفظ ان نظير به اشتراك گذاشتن تجربيات شخصي، مطرح كردن موضوعات كلي، صحبت راجع به علائق و چيزهاي مورد علاقه تمركز كردند. نتيجه نشان داد كه در گروه تجربه اي ميل به برقراري ارتباط بيشتر بود.

1398/10/2

58497