23494پ

The effect of metacognitive therapy on learned helplessness and cognitive dissonance in elderly with motor impairment

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش روانشناسي عمومي

مركز تهران جنوب

1398

1398/02/18

خوب

104ص

زيبا برقي ايراني

امين رفيعيپور

90-97ص

Metacognitive therapy, learned helplessness, cognitive dissonance, elderly with motor impairment

مركز تهران جنوب

روش پژوهش:طرح پژوهش از نوع نيمه آزمايشي، با طرح پيش آزمون، پس آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري بود. به منظور اجراي پژوهش 30 نفر از سالمندان داراي اختلال حركتي بصورت هدفمند انتخاب و بصورت تصادفي در يك گروه آزمايش و يك گروه كنترل قرار گرفتند. بر روي هر دو گروه پرسشنامه سبك اسنادي (ASQ)و ناهماهنگي شناختي ( DARQ)اجرا گرديد .گروه كنترل در انتظار ماند و مداخله فراشناخت درماني براي گروه آزمايش در 8 جلسه 90 دقيقه اي انجام شد؛ سپس در پايان مداخلات و يك ماه بعد، بار ديگر آزمودنيهاي گروه آزمايش و كنترل، توسط پرسشنامه ها مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده هاي پژوهش با استفاده از روشهاي آمار توصيفي و آزمون آماري تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر تحليل گرديد. نتيجه گيري:نتايج پژوهش نشان داد كه مداخلهفرا شناخت درماني، قابليت بهبود درماندگي آموخته شده و ناهماهنگي شناختي را داشت (05/0>p ) .همچنين نتايج پژوهش نشان داد روش مداخله فراشناخت درماني در بهبود ناهماهنگي شناختي تاثير بيشتري دارد (05/0>p ).با توجه به نتايج مي توان استنباط نمود كه از فراشناخت درماني جهت بهبود درماندگي آموخته شده و ناهماهنگي شناختي مي توان استفاده كرد.

1398/08/25

58367