-
شماره راهنما
23485پ
-
پديد آورنده
زينب سادات لنكراني
-
عنوان
اعتبار حقوقي اصل حُسن نيّت در منابع حقوق بينالملل با تأكيد بر برجام
-
عنوان به انگليسي
The legal credibility of the principle of good faith in the sources of international law, with an emphasis on Iranʹs nuclear deal
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
حقوق بين الملل
-
محل تحصيل
مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1397
-
تاريخ دفاع
1397/08/01
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
154ص
-
استاد راهنما
حسين سرتيپي
-
استاد مشاور
مژگان رامين نيا
-
كتابنامه
148-151ص
-
توصيفگر فارسي
حسنيت،منابع حقوق بين الملل، تعهدحقوقي، تعهد سياسي، الزام آوري،توافق بين المللي،لزوم وفاي به عهد،انصاف، برجام
-
توصيفگر لاتين
Good faith, international law sources, legal commitment, political commitment, binding, international agreement, necessity of fulfillment (pacta sunt servanda), fairness, Barjam.
-
شناسه هاي افزوده
مركز تهران جنوب
-
چكيده
حسن نيت مفهومي است اخلاقي كه با دو جنبه تكليفي (لزوم رعايت و تعهد به رفتار منصفانه) و حمايتي (تصور به داشتن اعتقادي صادقانه)، به علت نياز قوانين حقوقي به علم حقوق وارد شده و تبديل به مفهومي اخلاقي- حقوقي شده است. در گذشته درباره مفهوم اصل حسن نيت در مورد پذيرش يا عدم پذيرش آن به عنوان يك اصل حقوقي مستقل در نظام هاي حقوقي داخلي و بين المللي اتفاق نظري وجود نداشت؛ اما امروزه ضرورت رعايت اصل حسن نيت و رفتار منصفانه در اكثر نظام هاي حقوقي داخلي و بين المللي، بسيار مهم و به صورت يك اصل و قاعده حقوقي درآمده است و در نتيجه بر اهميت اصل حسن نيت در ميان منابع حقوق بين الملل به عنوان منبعي كه ميتواند قواعد و تعهدات حقوقي الزام آور ايجاد كند، روزبه روز افزون ميگردد. در حقوق معاهدات، لزوم رعايت اصل حسن نيت درتمام مراحل قرارداد اعم از مذاكرات و اجراي تعهدات و تفسير معاهدات ضروري و به عنوان يك قاعده ميباشد. اسناد مهمي چون منشور سازمان ملل، كنوانسيون وين حقوق معاهدات1969گوياي اعتبار و لزوم رعايت اصل حسن نيت در اجراي تعهدات و قراردادهاي بين المللي است. اين اصل در حقوق بين الملل عرفي نه تنها به عنوان يك قاعده مهم عرفي كه مورد پذيرش اكثريت كشورها قرارگرفته بلكه برتر و مستقل از عرف و به عنوان اصلي بنيادين و الزام آور است كه خارج از اراده حاكميت دولتها بر قراردادها و روابط بين المللي حاكم ميباشد. همچنين اصل حسن نيت به عنوان يكي از مهمترين اصول كلي حقوقي بين المللي شناخته شده در همه نظامهاي متمدن حقوقي است كه از طريق ايجاد قواعد حقوقي الزامآور چون اصل وفاي به عهد و قاعده استاپل، نقش برجسته اي در پويايي و رفع خلأ و ابهام از قواعد حقوقي دارد. اصل حسن نيت در ارتباط با رويه قضائي بين المللي، به عنوان منبعي مستقل از حقوق بين الملل عمل مي كند كه با پافراتر نهادن از حاكميت دولتها و تراضي آنها، مورد استناد بسياري از مراجع حل و فصل اختلافات بين المللي نظير ديوان بينالمللي دادگستري بوده است. اصل انصاف به عنوان يكي از منابع معتبر حقوق بين الملل، مبتني بر اصل حسن نيت است. وجود حسن نيت اين الزام را ايجاد ميكند كه در حل و فصل اختلافات بين المللي به اصل انصاف مراجعه شود. با توجه به شناسايي چنان جايگاهي براي حسن نيت در حقوق بين الملل و جنبه تكليفي آن است كه اين اصل داراي ضمانت اجراهاي حقوقي چون جبران خسارت، بطلان قرارداد، فسخ قرارداد، تعديل قرارداد، اقدامات متقابل، الزام به ايجاد قرارداد، قرار منع خوانده و استرداد منافع ميباشد. توافق هسته اي ايران و كشورهاي 1+5 تحت عنوان برنامه جامع اقدام مشترك (برجام) يكي از اسناد مهم بين المللي حاوي تعهدات سياسي است كه باوجود ماهيت خاص و متفاوت آن با معاهدات كلاسيك بين المللي، مبنايالزامآوريآن اصل حسن نيت با توجه به جايگاه موثر و مهم آن مي باشد.
-
تاريخ نمايه سازي
1398/09/19
-
شماره ركورد
58350
-
لينک به اين مدرک :