3410پ

Investigating the Effect of Human Behavioral Factors on Scheduling Construction Projects Based on the Critical Chain Method

كارشناسي ارشد

عمران - مهندسي و مديريت ساخت

دانشگاه پيام نور كرج

1398

1398/2/11

خوب

135ص.

قدوسي ، پرويز

75-76

Critical Chain, student syndrome, parkinsonʹs law, multi-tasking

از زمان آغاز تكامل تكنيك هاي نوين مديريت پروژه در دهه 1950 ميلادي، دست اندركاران اين صنعت مزاياي استفاده از روشهاي سازمان يافته مديريت پروژه را براي كنار آمدن با پيچيدگي هاي پروژه ها درك كرده اند ولي همچنان از مسائلي چون افزايش هزينه نسبت به بودجه، تاخير در تكميل و يا شكست در دستيابي به اهداف پروژه ها رنج مي برند. در 1997 الياهو گولدرت يك روش جايگزين به نام مديريت پروژه زنجيره بحراني(CCPM) عرضه نمود. اين نظريه بر اين فرض استوار بود كه يك برنامه زمان بندي پروژه مي بايست رفتارهاي انساني را نيز لحاظ كند. هدف از پژوهش حاضر اين است كه چهار فاكتور زيربنايي رفتار انساني در روش زنجيره بحراني(تخمين زمان فعاليتها، سندروم دانشجويي، قانون پاركينسون و چندوظيفه گي) مورد بررسي قرار گرفته و ميزان اثرگذاري عوامل فوق در زمان بندي پروژه هاي ساخت تعيين گردد. همچنين تحقيق شود كه آيا زمان بندي به روش زنجيره بحراني منجر به نتيجه واقع بينانه اي خواهدشد يا خير. بدين منظور پس از تهيه پرسشنامه، به انجام مصاحبه با افراد نمونه آماري از ميان اشخاص مجرب فعال در پروژه هاي ساخت اقدام گرديد و پس از جمع آوري داده هاي مورد نظر و انجام عمليات آماري و زمان بندي يك پروژه فرضي در سه حالت مختلف اولا مشخص شد فرضيات زيربنايي زنجيره بحراني در مورد تاثير منفي عوامل رفتار انساني در زمان بندي پروژه هاي ساخت كاملا در محيط ساخت ايران مشهود مي باشد ثانيا اين عوامل تاثير بيش از 30 درصدي در افزايش زمان پروژه ها دارد ثالثا پيشنهادهاي اجرايي روش زنجيره بحراني مبني بر نصف كردن زمان هاي تخميني و در عوض افزودن اندوخته زماني معادل نصف طول زنجيره بحراني به انتهاي پروژه با واقعيات آماري نزديك است.

1398/9/16

58288