RA44

The Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy(ACT) on The Readiness for Change and The Eagerness to Treatment (Treatment Motivation), Distress Tolerance and Relapse Risk in patients Leaving the Glass

كارشناسي ارشد

روانشناسي

دانشگاه پيام نور مركز نجف آباد

1398

98/6/24

حميد كاظمي

مريم قرباني ،هومن منشي

Acceptance and commitment therapy , , ACT , Change readiness , Treatment eagerness , Treatment motivation , Distress tolerance , Relapse risk , patients leaving glass

اختلالات وابستگي به مواد و پيامدهاي ناخوشايند ناشي از آن، مهم‌ترين خطرات سلامت رواني و جسماني در سراسر دنيا به شمار مي‌آيد. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي مداخله مبتني بر پذيرش و تعهد(ACT) بر آمادگي تغيير و اشتياق درمان (انگيزش درمان)، تحمل پريشاني و خطر عود بيماران در حال ترك مواد محرك شيشه مي‌باشد. روش پژوهش يك تحقيق نيمه آزمايشي بر اساس طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل بود. از ميان بيماران مراجعه كننده به كلينيك درمان وابستگي به مواد در اصفهان، 30 بيمار مرد در حال ترك شيشه به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه كنترل و آزمايش تقسيم شدند. از هر دو گروه با استفاده از مقياس آمادگي براي تغيير و اشتياق به درمان ميلر و تونيگان(1996)، مقياس تحمل پريشاني(DTS) سيمونز و گاهر(2005) و مقياس خطر عود مواد محرك(SRRS) اگاي و همكاران(2007) مرحله پيش‌آزمون به عمل آمد.گروه آزمايش طي 8 جلسه 2 ساعته ( هفته‌اي يك بار) تحت مداخله درمان مبتني بر پذيرش و تعهد قرار گرفت، ولي گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. سپس از هر دو گروه پس‌آزمون به عمل آمد. داده‌هاي به دست آمده توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 21 با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيري( MANCOVA) مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد، مداخله مبتني بر پذيرش و تعهد به طور معناداري باعث افزايش آمادگي تغييير و اشتياق درمان (انگيزش درمان)، همچنين افزايش تحمل پريشاني و باعث كاهش خطر عود در بيماران در حال ترك شيشه مي‌شود (p<0/05 ). بر اساس نتايج پژوهش حاضر مي‌توان از درمان ACT در كلينيك‌هاي درمان وابستگي به مواد و مراكز درماني استفاده كرد.

98/10/10

سميه طاهري

58269