23465پ

Cultural Literature of Politics and Politics of Literature In the seventh century AH

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

مركز تهران جنوب

1398

1398/06/25

خوب

122ص

فاطمه توكلي رستمي

سيد محمد باقر كمال الديني

116-119ص

literary man (author, poet, translator), Literature, Politics, Politician (statesman or political Contrary)

مركز تهران جنوب

اديبان سياسي، شاعران و نويسندگاني هستند كه در امور سياسي و حكومتي هم دخالت دارند و به دو گروه تقسيم مي شوند: "موافقان دستگاه حاكمه" كه در دربار رفت و آمد دارند و مورد حمايت بزرگان و رجال سياسي قرار گرفته اند (و بعضي از اين افراد، حتي از حكومت مقرري هم دريافت مي كنند) و گروه دوم "مخالفان دستگاه حاكمه" كه با عنوان "مخالف يا مبارز سياسي" شناخته مي شوند. سياسيون اديب، افراد اهل سياست (حكما، وزرا، كارگزاران، قضات و ...) هستند كه علاوه بر فعاليت در امور دولتي و سياسي، به نويسندگي و تأليف كتاب نيز مي پردازند. با توجه به ارتباط تنگاتنگي كه ادبيات و سياست دارند، شناخت روابط بين اين دو مفهوم، در افزايش دانش ما، از جامعه و قرن هاي گذشته، بسيار مؤثر است. بنابراين، در پايان نامه ي پيش رو، با روش كتابخانه اي به مطالعه زندگي، مناصب و فعاليت هاي سياسي و اجتماعي اين افراد كه در قرن هفتم هجري قمري زندگي مي كرده اند، پرداخته شد تا به عنوان يك منبع سهل الوصول در اختيار دانشجويان و پژوهشگران رشته هاي علوم انساني، قرار بگيرد. نتيجه اين تحقيق نمايانگر اين است كه: الف) شمار "اديبان سياسي و سياسيون اديب" در اين دوره قابل توجه است، ب) شمار زيادي از رجال سياسي اين دوره، اگرچه اديب نيستند اما با ادبيات فارسي آشنا بوده اند، ج) "سياسيون اديب" را مي توان در دسته هايي همچون: "حكما، وزرا، كارگزاران، قضات و ..." طبقه بندي كرد.

1398/09/06

58128