23452پ

The effect of Hope Approach of on Reduction dysfunctional Attitudes and Increscent Resiliency of Female patients with Multiple Sclerosiswas conducted in Tehran

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش: باليني

مركز تهران

1397

1397/06/26

عالي

134ص

احمد علي پور

مهديه رحمانيان

110-119ص

Multiple Sclerosis (M.S) ،Hope approach، dysfunctional attitudes resiliency.

مركز تهران

اين پژوهش با هدف تعيين اثر بخشي اميد درماني در كاهش نگرش هاي ناكارآمد و افزايش تاب آوري بيماران مبتلا به ام اس تهران انجام پذيرفت.طرح پژوهش حاضر يك طرح نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل مي باشدو جامعه آماري شامل كليه بيماران زن عضو انجمن ام اس در شهر تهران در سال 1395-1396مي باشد.كه از بين آنها 30 نفر به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. هر دو گروه به پرسشنامه هاي اميد اشنايدر (2002)، تاب آوري كانر و ديويدسون (2003) و پرسشنامه نگرش هاي ناكارآمد وايزمن و بك در پيش آزمون پاسخ دادند.در گروه آزمايش ، اميد درماني در 8 جلسه دو ساعته اجرا شد اما در گروه كنترل مداخله اي صورت نگرفت. سپس پس آزمون اجرا شد. نتايج نشان داد آموزش رويكرد اميد درماني به طور معناداري تاب آوري بيماران مبتلا به ام اس را در گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل افزايش مي دهد و نگرش هاي ناكارآمد بيماران مبتلا به ام اس را كاهش مي دهد و اين آثار تا يك ماه پس از اجراي درمان تداوم داشته است.به طور كلي نتايج حاكي از آن است كه اميد درماني مي تواند به عنوان يك درمان موثر براي افزايش تاب آوري و كاهش نگرش هاي ناكارآمد در بيماران مبتلا به ام اس به كار رود.

1398/08/21

57895