HD 62 1398

The Effect of Strategic Intelligence and Political Intelligence on Employee Innovation with Moderating Role of Self-Esteem and Self-efficacy Beliefs (Case Study of Industrial Factors of Malayer City

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: بودجه و ماليه عمومي

دانشگاه پيام نور مركز ملاير

شهريورماه 1398

CD

258ص.: مصور، جدول، نمودار

ايمان حكيمي

روح الله سهرابي

ص194-183

innovation , political intelligence , self-efficacy , self-esteem , strategic intelligence

چكيده: پژوهش حاضر به منظور بررسي تأثير هوش استراتژيك و هوش سياسي در نوآوري كاركنان با نقش تعديلگر عزت نفس و باورهاي خودكارآمدي (مطالعه موردي كاركنان كارخانجات صنعتي شهرستان ملاير) انجام گرفت . پژوهش از نظر هدف در زمره تحقيقات كاربردي قرار دارد. واز نظر روش اجرا به صورت توصيفي و همبستگي و به خاطر توصيف متغيرها از نوع توصيفي و به خاطر اثبات رابطه بين دو يا چند متغير از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش را كاركنان اداري كارخانجات صنعتي شهرستان ملاير كه تعداد آنها در 7 كارخانه 400نفر مي باشد تشكيل داده اند. روش نمونه گيري به صورت خوشه اي دو مرحله اي مي باشد . حجم نمونه طبق جدول مورگان و كرجسي 200 به دست آمد در مرحله دوم به صورت تصادفي از بين 400 نفر تعداد 200 تعداد مورد نظر انتخاب مي شوند. ابزار گرد آوري اطلاعات پرسشنامه هوش استراتژيك بر گرفته از از پرسشنامه رمضان و قديمي ( 1390) پرسشنامه هوش سياسي ، آزمون عزت نفس برگرفته از از پرسشنامه عزت نفس كوپر اسميت ، پرسشنامه خودكارآمدي بر گرفته از از پرسشنامه خودكارآمدي شِرِر (1982) و پرسشنامه نوآوري بر گرفته از پرسشنامه نجفي ( 1393) بود. نتايج پژوهش نشان داد كه هوش سايسي و هوش استراتژيك بر نوآروي كاركنان در سطح معناداري 05/0 تأثير مثبت و معناداري دارد، همچنين نتايج نشان داد كه عزت نفس و باورهاي خودكارآمدي كاركنان رابطه بين هوش سياسي و هوش استراتژيك را با نوآوري تعديل مي كنند. واژگان كليدي : هوش استراتژيك ، هوش سياسي، عزت نفس، خودكارامدي ، نوآوري

98/08/13

57664