PIR 56 1397

The study of Social Context of Satire in the constitutionalism Poetry (Based on Mirzadeh Eshghiʹs Poetry)

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز ملاير

مهر1397

97/07/19

چاپي،CD

110ص.

اكبرشاملو

ابراهيم واشقاني فراهاني

ص110-108

Constitutionalism , Constitutional Revolution , Mirzade Eshghi , Satire , Social Issues

چكيده: طنز يكي از شگردهاي ادبي براي بيان نقد در زمينه‌هاي مختلف فرهنگي، سياسي، اجتماعي و... است. اوضاع اجتماعي در شكل‌گيري طنز تأثير بسزايي دارد و در دوره‌هايي كه نابه‌ساماني‌ها و تناقض‌هاي بسياري در جامعه رواج داشته، طنز هم مجال بهتري براي بروز يافته است. دورة مشروطه در تاريخ ايران كه دورة گذار از اجتماع و زندگي سنتي به اجتماع و زندگي نو است، امكان پديد آمدن و رواج طنز را فراهم كرده است. بعضي شاعران اين دوره طنز را سلاحي براي مبارزه با ناهنجاري‌هاي اجتماعي، فرهنگي و سياسي قرار داده‌اند. در آثار ايرج ميرزا، عشقي، عارف، دهخدا، ابوالقاسم لاهوتي، نسيم شمال، ابوالقاسم حالت و... نمونه‌هاي طنزآميز ديده مي‌شود. به همين دليل بررسي طنز در اين آثار به شناخت بهتري از مسائل اجتماعي آن دوره و همچنين نوع نگاه فرهيختگان و شاعران به مسائل مشروطيت منجر مي‌شود. ميرزادۀ عشقي شاعر همداني از جمله افرادي است كه از شگرد طنز براي بيان انديشه‌ها و دغدغه‌هاي اجتماعي خود استفاده كرده است. با بررسي آثار طنز ميرزادۀ عشقي به زمينه‌هاي اجتماعي شكل‌گيري اين آثار پي برده شد. يعني نشان داده شد كه كدام مسائل اجتماعي از قبيل آزادي، قانون، عدالت، مشروطيت‌خواهي، تقابل كهنه و نو و... در ايجاد طنز عشقي تأثير بيشتري دارند. نتيجه آنكه تقريباً همۀ اين موضوعات در اشعار طنز او بازتاب دارند. ضمن آنكه تفاوت عشقي با معاصرانش، روحيۀ عصيانگري و خشم او از نامرادي‌ها و كمبودهاست كه موجب شده گاهي طنز او تلخ و گزنده شود و به هجو نزديك گردد. كليدواژه‌ها: طنز، مسائل اجتماعي، مشروطيت، ادبيات مشروطه، ميرزادۀ عشقي.

98/08/12

57642