PIR 33 1394

Co-eternal in Persian mythology with a focus on shahnameh

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز ملاير

بهمن1394

94/11/21

چاپي

107ص.

ابراهيم واشقاني فراهاني

اكبرشاملو

ص107-102

Co-eternal , Iran , Myths , Shahnameh

چكيده: بشر همواره نيازهاي متعالي داشته است كه از برآوردنش عاجز بوده و تخيل و انديشه او را وادار كرده تا در برخورد با محيط پيرامون، اساطير را براي خود بسازد. همچنين شناخت اساطير، كليدي براي شناخت فرهنگ و تمدن بشري است. شاهنامه تاريخ پيشينيان و به منزلۀ تاريخ ايران از ابتدا تا زمان زوال دولت ساسانيان است. شاهنامه در خود اساطير زيادي را جا داده است كه با شناخت اين اساطير مي توان به فرهنگ كهن ايران دست پيدا كرد. اين كتاب داراي سه بخش اساطيري، پهلواني و تاريخي است. بيشترين شخصيت‌هاي اساطيري در بخش نخست و تعدادي هم در دوران پهلواني راه پيدا كرده‌اند. يكي از مهم‌ترين پديده‌هاي اساطيري در شاهنامه، «توأمان ازلي» است. اين پديده در بسياري از داستان‌هاي اساطيري و پهلواني و حتي تاريخي شاهنامه حضور دارند. اين شخصيت‌ها علاوه بر اينكه در گاهان زرتشتي نمود دارند، تكراري از الگوهاي كهن جوامع مختلف نيز است. در اين پژوهش با استفاده ازداده‌هاي كتابخانه‌اي و براساس روايت‌هاي موجود در منابع قبل و بعد از اسلام، ضمن مقايسه اين پديدۀ اساطيري توأمان ازلي با روايت‌هاي هم‌ارز برخي از فرهنگ‌ها و تحليل روان‌شناختي شخصيت‌هاي توأم، به بررسي اين مبحث بسيار بنيادين اساطيري به روش تحليلي و توصيفي بپردازيم. كليد واژه ها: اساطير، ايران، توأمان ازلي، شاهنامه.

98/08/08

57532