پ.ت.72

كارشناسي ارشد

تحقيقات آموزشي

پيام نورشيراز

1397-98

1397/10/30

70ص.

شرفي ، محمود

طالبي ، سعيد

كتابنامه :ص.56-66

اين پژوهش باهدف بررسي اثر بخشي آموزش هوش هيجاني بر سازگاري اجتماعي و عملكرد تحصيلي دانش آموزان ناحيه يك دوره متوسطه شهر جهرم مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهرستان جهرم در سال تحصيلي 96-1395 به تعداد 2313 نفر مي باشند. نمونه آماري شامل 60 نفر از دانش اموزان كه به صورت تصادفي جايگزيني در دو گروه آزمايش(30) نفر و گروه كنترل(30) نفر قرار گرفتند. در اين تحقيق برنامه آموزش هوش هيجاني مورد استفاده در اين پزوهش حاضر، بر اساس الگوي هوش بار-آن(2006 ) در 8 جلسه طراحي شده است و هر جلسه حدود يك ساعت بود. و همچنين از پرسش نامه هاي پرسشنامه عملكرد تحصيلي فام و تيلور(1999) و پرسش نامه سازگاري اجتماعي پروفسور بل(1961) استفاده شد. در تحقيق حاضر براي تعيين پايايي پرسشنامه از روش آلفاي كرونباخ استفاده شد، كه ضريب پايايي براي پرسشنامه سازگاري اجتماعي 88/0 و پرسشنامه عملكرد تحصيلي 84/0 به دست آمد. يافته هاي پژوهش با استفاده از شاخص هاي آمار توصيفي و تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج تحقيق نشان داد كه آموزش هوش هيجاني بر سازگاري اجتماعي به طور معنا¬داري تاثير مثبت دارد. ميزان تاثير آموزش هوش هيجاني بر سازگاري اجتماعي 78/0 مي¬باشد، يعني 78 درصد تفاوت در نمره¬هاي پس¬آزمون سازگاري اجتماعي مربوط به هوش هيجاني مي¬باشد. آموزش هوش هيجاني بر عملكرد تحصيلي به طور معنا¬داري تاثير مثبت دارد. ميزان تاثير آموزش هوش هيجاني بر عملكرد تحصيلي 54/0 مي¬باشد، يعني 54 درصد تفاوت در نمره¬هاي پس¬آزمون عملكرد تحصيلي مربوط به هوش هيجاني مي¬باشد.

57350