پ.ز.ب.2

كارشناسي ارشد

زبانشناسي

پيام نورشيراز

1397-98

1398/03/08

80ص.

مريدي، بهزاد

اين پژوهش با هدف بررسي تاثير چند زبانگي بر عملكرد شناختي بيماران مبتلا به آلزايمر انجام گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي، از نظر زماني گذشته¬نگر و به لحاظ شيوه¬ي گردآوري داده¬ها به طرح¬ علي_مقايسه¬اي تعلق دارد كه به شيوه¬ي ميداني جمع آوري گرديد. جامعه آماري را بيماران مبتلا به آلزايمر (تك زبانه و دو زبانه) ساكن در خانه¬هاي سالمندان يا مراكز مرتبط با نگهداري از بيماران مبتلا به آلزايمر در استان فارس ( 1397 ) تشكيل مي¬دادند كه از بين آن¬ها نمونه¬اي به اندازه 90 نفر، شامل 60 نفر افراد مبتلا به آلزايمر (تك زبانه، دو زبانه) و 30 نفر افراد عادي به عنوان گروه مقايسه در نظر گرفته شد. ابزارهاي اندازه گيري پژوهش نيز پرسشنامه وضعيت روان شناختي آزمون MMSE و پرسشنامه آزمون فراخناي حافظه فعال (WM) با تست اعداد معكوس (DBT) بودند كه بين افراد توزيع گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده¬ها در اين پژوهش با توجه به سوالات و فرضيه¬ها از آ ماره¬هاي آمار توصيفي نظير ميانگين، انحراف معيار، فراواني و درصد حداقل و حداكثر استفاده شده است. همچنين در سطح استنباطي از آزمون تحليل واريانس تك متغيره استفاده شده است. نتايج حاصل از تحليل داده¬ها نشان داد كه بين عملكرد شناختي و مولفه¬هاي آن در گروه¬هاي مورد مقايسه تفاوت معناداري وجود دارد. همچنين يافته¬ها نشان داد كه بين فراخناي حافظه در همه گروه¬ها تفاوت معناداري وجود دارد. به طور كلي ميانگين گروه افراد عادي بيشتر از افراد دو زبانه مبتلا به آلزايمر و ميانگين گروه افراد دو زبانه مبتلا به آلزايمر بيشتر از گروه افراد تك زبانه مبتلا به آلزايمر است.

57306