PIR 22 1393

The Secret of the Anecdote of Love in Creation of Human

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز ملاير

بهمن1393

93/11/23

چاپي

151ص

ابراهيم واشقاني فراهاني

دكتر اكبر شاملو

ص151-143

creation , human , love , myth

چكيده اسطوره از كهن‌ترين و مهم‌ترين برساخته‌هاي ذهن بشر است كه بنا به اهميت و تأثير فوق العاده‌اش، از دايرۀ ساخته بودن فراتر رفته و خود مبدل به سازندۀ زندگاني بشر شده‌ است. اسطوره، روايتي نمادين از هستي است كه به مسائل كلان و بنيادين از قبيل پيدايش جهان و اجزايش و سرانجام جهان مي‌پردازد و به رغم نبود پشتوانۀ تاريخي و علمي، براي باورمندانش حقيقتي قدسي، والا و قطعي است. يكي از مهم‌ترين روايت‌هاي اساطيري در همۀ اقوام و ملل، كيفيت پيدايش مردم است. اين اسطوره در ميان اغلب اقوام و ملل، با وجود تفاوت‌هاي فكري، فرهنگي و ديني‌شان، شباهت‌ها و اشتراكات بسيار دارد، از جمله آفرينش مردم در نظام اساطيري آريايي و به‌ويژه ايراني، شباهت‌هاي بسيار با روايت آفرينش مردم در ميان سامي‌نژادان دارد كه تجلي آن را در دو دين يهود و اسلام مي‌توان مشاهده كرد. يكي از وجوه اتفاق و اشتراك اسطورۀ آفرينش انسان در ميان ايرانيان باستان و ديگر ملل به‌ويژه ساميان، عشق‌آميخته بودن آفرينش انسان است، به گونه‌اي كه انسان، اغلب غايت آفرينش و آفريدۀ محبوب خداوند انگاشته مي‌شود و خداوند همۀ آفرينش را بدان سبب آفريد كه بسترساز آفرينش انسان باشد. در اين پژوهش به روش كتابخانه‌اي و بر اساس روايت‌هاي موجود در منابع ايراني و منابع غيرايراني به‌ويژه منابع يهودي و اسلامي، به بررسي شباهت‌هاي اسطورۀ آفرينش مردم در باورهاي ايراني و سامي در حوزۀ عشق مي‌پردازيم. واژگان كليدي : اسطوره، آفرينش، انسان، عشق.

98/07/24

57251