PIR 15 1392

Investigation on social symbols in Shafiekadkaniʹs poems

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز ملاير

آذر1392

92/09/28

چاپي،CD

217ص.:نمودار

ناصركاظم خانلو

ابراهيم واشقاني فراهاني

ص217-213

poetry , Shafiekadkani , social symbols , Symbol

چكيده سمبوليسم اجتماعي به عنوان يك اصطلاح ادبي به مكتبي گفته مي¬شود كه به نماد و نمادپردازي در شعر اصالت مي¬دهد، ولي در شعر معاصر ايران نام جرياني است نمادين كه انسان و اجتماعش و دغدغه¬هاي زندگي او كه بيش¬تر حول محور آزادي و آزادگي انسان مي¬چرخد، توصيف مي¬كند. سمبوليسم اجتماعي پديده¬اي است كاملاً جديد كه آغازگر آن نيما يوشيج است. اين فن در ادوار بعدي توسط شاگردان و پيروان مكتب نيما تداوم مي¬يابد. در شعر شاعراني همچون اخوان ثالث، احمد شاملو، فروغ فرخزاد و... . از جمله شاعران جريان سمبوليسم اجتماعي در دوران معاصر شفيعي كدكني¬است. بازتاب نمادهاي اجتماعي در شعر وي بسيار چشم¬گير است. بيان موضوع: اين¬پايان¬نامه ¬رويكردي است به اشعار محمدرضا شفيعي كدكني «م. سرشك» (ت. 1318)، از زاويه¬ي نمادهاي اجتماعي اشعار وي و توجه بدين امر كه چه عناصر و موضوعاتي به صورت برجسته در شعر وي كاربردي نمادين يافته¬اند. هدف و روش تحقيق: براي پرهيز از پراكنده گويي، به برخي از نمادهاي اجتماعي ارگانيك و پرتكرار وي پرداخته خواهد شد. همان طور كه اشاره خواهد شد شاعر يك نمونه¬ي خاص و جزئي در شكل يك پديده¬ي طبيعي(درخت، گل، پرنده، حيوان و ...) يا انساني يا شخصيتي تاريخي و اسطوره¬اي يا مصنوعي را محور شعر خويش قرار مي¬دهد و با بهره¬گيري از شگردهاي بياني و استفاده از ساير عناصر زباني و شعري آن را در طول شعر مي¬پروراند و به شكل يك پديده¬ي كلي و نوعي كه داراي طيف وسيع¬تر مفهومي و معنايي مي¬باشد، فراروي خواننده قرار مي¬دهد. يافته¬ها مبين اين امر است كه از بين عناصر گوناگون طبيعي، اسطوره¬اي، مصنوعي و غير جانداري، عناصر طبيعي داراي بسامد بيش¬تري هستند.وعناصراسطوره¬اي و مصنوعي¬و غير¬جانداري در مراحل بعديِ كاربرد سمبوليك قرارگرفته¬اند. واژگان كليدي: نماد، نمادهاي اجتماعي، شعر، شفيعي كدكني

98/07/24

57229