BF 6/1 1398

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

آمل

1395-1398

1398/06/23

خوب

75ص.

دكتر شيما حيدري

دكتر انسيه بابايي

اين مطالعه باهدف مقايسه اثربخشي دارونما با آموزش‌هاي پرستاران بر ميزان تاب‌آوري و پذيرش درد بيماران پس از جراحي: بر اساس پايگاه اقتصادي اجتماعي بر روي بيماران بيمارستان تجريش شهر تهران صورت گرفته است و ازلحاظ هدف در زمره تحقيقات كاربردي و ازلحاظ روش اجرا از نوع مطالعات پس رويدادي و مداخله‌اي قرار دارد. جامعه‌ي آماري اين پژوهش كليه بيماران پس از عمل جراحي در بيمارستان‌هاي تجريش شهر تهران و پرستاران آن‌ها مي‌باشد كه در سال 1398 تحت عمل جراحي قرارگرفته‌اند، تشكيل داده‌اند و حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 30 نفر تعيين‌شده است. نمونه‌برداري به شيوه‌ي در دسترس صورت گرفته است. از پرسشنامه پذيرش درد مزمن، تاب‌آوري و پايگاه اقتصادي اجتماعي براي اندازه‌گيري متغيرها استفاده‌شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون‌هاي انحراف استاندارد و چولگي و كشيدگي و نيز از آموزه‌هاي واريانس و كوواريانس براي بررسي فرضيه‌ها بر اساس آمار استنباطي استفاده‌شده است. يافته‌ها حاكي از آن بوده‌اند كه آموزش پرستاران در افزايش تاب‌آوري بيماران پس از عمل جراحي نسبت به دارونما مؤثرتر است. آموزش پرستاران در افزايش پذيرش درد بيماران پس از عمل جراحي نسبت به دارونما مؤثرنيست. آموزش پرستاران در تاب آوري بيماران پس از عمل جراحي در گروه هاي اقتصادي اجتماعي مؤثرنيست. آموزش پرستاران در پذيرش درد بيماران پس از عمل جراحي در گروه‌هاي اقتصادي اجتماعي مؤثرنيست. كليدواژه‌ها: دارونما، پذيرش درد مزمن، تاب‌آوري و پايگاه اقتصادي اجتماعي

1398/07/24

اشرف عبداله زادگان

57228