چكيده
توسعه كارآفريني در يك كشور نيازمند اقدامات همه جانبه و هماهنگي در جنبه هاي مختلف سياسي, اقتصادي, اجتماعي, فرهنگي, خانوادگي و حتي فردي است. تحولات ناشي از انقلاب صنعتي, نقش ديرين آموزش و پرورش را به طور كلي دگرگون ساخت به گونه اي كه در برنامه ها , محتواي درسي و روشهاي تعليم و تربيت تغييرات اساسي ايجاد نموده , كه يكي از مهم ترين آنها توسعه ي آموزش هاي فني و حرفه اي مي باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسي عوامل موثر بر توسعه كارآفريني است. اين پژوهش از لحاظ گردآوري داده در زمره تحقيقات توصيفي قرار مي گيرد.
