PIR 243

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

93/02/21

135ص.

علي تسليمي

يوسف اسماعيل زاده

تسليمي،علي،راهنما , اسماعيل زاده،يوسف،مشاور

ادبيات تطبيقي از شاخه هاي نقدادبي است كه به سنجش آثار، انواع سبك ها، دوره ها ،جنبش ها ، چهره هاي ادبي و به طور كلي مقايسه ي ادبيات در مفهوم كلي خود، در دو يا چند فرهنگ و زبان مختلف مي پردازد . ادبيات تطبيقي از ادبيات و روابط ملل مختلف و بازتاب ادبيات يك ملت در ملت هاي ديگرسخن مي گويد. هايكو شناخته شده ترين قالب شعري ژاپن درمحافل ادبي دنيا است. هايكو شعري است ، هفده هجايي كه درسه سطرنوشته مي شود. هايكو نه وزن دارد و نه قافيه و آرايه هاي كلامي در آن بندرت به كار مي رود.حضور انسان و مسايل مربوط به آن از قبيل عشق، مرگ و اجتماعيات درآن كم رنگ است و به عنوان كوتاه ترين قالب نظام مند جهان ، داراي مولفه هايي اصلي نظير ايجاز، فصل واژه، تصوير و لحظه و... است.در مقابل هساشعر نيز نوعي شعركوتاه است كه مشخصه هايي چون بازتاب آني حالات دروني ، تصوير، ايجاز همراه با نوعي انسان گرايي ، كاربرد صورخيال ، اجتماعي بودن و ...از ويژگي هاي اين نوع شعري است. هايكو براثر ترجمه هايش وارد شعر وادبيات جهان و هم چنين ايران شد وتاثيري همه جانبه بر شعر وادبيات كشورمان و به تبع آن تاثيري نسبي برروي ادبيات بومي (گيلكي )گذاشت. هساشعريان دراين سوي جهان اشعاري درهمان سبك وسياق اما با نگاهي متفاوت با هايكو ودر آميزش با فرهنگ قومي خويش سروده اند. پايان نامه ي حاضر بررسي مقايسه اي هساشعر و هايكو با رويكرد مولفه هاي هايكويي است كه به بررسي تاثيرهايكو بر هساشعرمي پردازد.

98/07/13

منتخبي

56807