10109الف

A survey in study of purport and instance of hope in the odes of shams-e-tabrizi

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور زنجان

اسفند 93

171 ص

دكتر علي محمدي

دكتر روح الله رحيمي

161-171

: hope, Rumi, SHAMS lyrics, persian poem.

اميد ، نگرشي مثبت و ديدگاهي خوش بينانه نسبت به زندگي و دنياي پيرامونمان است . اين ايده از زمان پيدايش نوع بشر وجود داشته و همواره از اموري بوده كه براي پيشرفت و تكاپوي انسانها به سوي آينده اي بهتر از آن ياد شده است . زماني كه متقاعد مي شويم آينده به طور كلي غم افزا و پوچ است اراده مان براي بردباري در زمان حال ، را نيز از دست مي دهيم . اميد باعث ايجاد توانايي در عدم تأثير پذيري از مشكلات زمان حال مي شود و همچنين باعث اميدواري نسبت به فرصت هاي جديد زندگي مي گردد.اميد را مي توان ايجاد و ارتقاء داد و چون وجود داشته باشد و بيشتر و بزرگتر و عميق تر باشد موانع را يكي پس از ديگري كنار زده و اراده ها براي غلبه بر مشكلات پولادين تر مي شود . از اميدهاي سرشار زندگي فكرها و انديشه ها به كار افتاده و راههاي نو و پر نشاط در زندگي بشر ايجاد مي گردد . مي توان اميد را ساخت و به آن دامن زد و اسباب آن را مهيا كرد. اما در اين راه بايد اميدهاي واقعي را با خرد و عقلانيت از اميدهاي كاذب شناخته و به سوي آينده اي واقعي و مطمئن حركت كرد .وجود خدا و معنويت يكي از مهم ترين عوامل ايجاد انگيزه و اميد در باور و ذهن انسان هاست كه نيروي حركت و تكاپو را در وجودشان مستحكم مي كند. مولانا شخصيتي اميدوار ، با ايمان و خدا شناس واقعي بوده است كه هيچ گاه از لطف و رحمت الهي نااميد نبوده است و علاوه بر غزليات شمس در ديگر آثارش نيز اميدي كه در وجودش به آن باور داشته است را به خوبي نمايان ساخته است.

1398/7/11

فاطمه قرباني

56761