10108الف

The Concept of Suffering in the first and two Book of Rumiʹs Masnavi

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور زنجان

اسفند 1393

217 ص

دكتر علي محمّدي

دكتر روح الله رحيمي

205-215

Rumi, thought, culture - thematic analysis, the concept of suffering, I AtfhY poetic character

مولانا، يكي از شاخص ترين شاعران سبك عراقي است. عارفي است كه در بند زيور شعر نمي باشد؛ بلكه، يكي از طرفداران بيان انديشه مي باشد. در شبكه ي ذهني او غم، موج مي زند و اصولاً رنج كشي را يكي از راه هاي رسيدن به كمال مي داند. در مثنوي معنوي، رنج، يكي از كليدي ترين واژگان مي باشد و بسامد زيادي را در مختصات شعري او به خود اختصاص داده است. رنج در انديشه و زبان مولانا، مفاهيم متعدّدي دارد. و مفهوم انساني و آرماني، مفهوم سياسي واجتماعي، فلسفي و معرفتي و كمال وجودي براي نائل شدن به گنج وصالِ معشوق حقيقي دارد. اين تطوّر و لايه لايه بودن مفهوم رنج بر اساس من هاي شخصيّتي مولاناست. رنج بر اساس منِ اجتماعي و جامعه انديشِ رومي، مفهومي متمايز با منِ عارفانه، عاشقانه، سياسي و مبارز، قلندر به كمال رسيده و منِ خردي دارد. چهره ي رنج بر اساس نوعِ انديشه و بطن هاي وجودي و تفكّراتي مولانا، متغير است. نگارنده بر خود واجب ديد كه نخست فرهنگ موضوعي – تحليلي براساس دفتر اوّل و دوم مثنوي(تصحيح از: رينولد نيكلسون) ترتيب دهد، چرا كه فرهنگ موضوعي، خود دريچه اي به جهان انديشه ها و ذهن هاست، از اين رهگذر محورهاي مهم موضوعي و انديشگاني مولانا به ظهور مي رسد كه خود زمينه سازِ شناخت عواطف، علايق و شخصيّت مولاناست. مؤلّفه هاي رنج نيز بر اساس همين محور موضوعي، تبيين و تحليل مي شود.

1398/7/11

فاطمه قرباني

56759