بررسي و تحليل تأثير انديشه ي حلاج برآثارعرفاني قرون پنجم تا نهم قمري

The influence of Halaj’s thought on mysticism from the fifth to ninth century AH

دكتري

زبان و ادبيات فارسي

مركز تحصيلات تكميلي پيام نور تهران

98/6/25

خوب

190ص.

فاطمه كوپا

فرهاد درودگريان

ندارد

ندارد

: Hallaj, Anal-Haq, the Unity of Existence, mystics, poets and writers

فناي حسين حلاج از اساسي¬ترين و پيچيده¬ترين اصول عقيدتي عرفان و تصوّف است كه جايگاه خاصي در هنر و ادبيات دارد. نگرش حلاج، از چشمه¬ي زلال عشق به وحدانيّت ذات حق و ايمان به سريان واجب الوجود در تمامي تعيّنات هستي، نشأت مي¬گيرد. هدف از نگارش اين رساله در پنج فصل، بررسي تأثيرحلاج و انديشه¬ي وي در آثار عرفا، شاعران و نويسندگان بنام قرون پنجم تا نهم هجري قمري است كه به روش تحليل محتوا و استنباطي، صورت گرفته است. از يافته هاي اين رساله، مي¬توان نتيجه گرفت كه حلاج معتقد است اين قالب هاي صوري و مادي، مانع ديدن حقيقت است و تنها راه رسيدن به حقيقت، از راه خود فراموشي و استغراق درحق است. محدوديت خاصي براي ذكر نام حسين حلاج در اين طرز تفكر از قرن پنجم تا نهم قمري در بين اقشار مردم، به چشم نمي¬خورد و توجه اغلب شعرا و نويسندگانِ قرون مذكور، به شطح أناالحق حلاج و بردار رفتن وي معطوف است. اغلب عُرفاي معتبر و معتقد به وحدت وجود، حلاج و فكر وي را تحسين مي نمايند، هرچند سخنِ أناالحق وي در بين علماي متعصب و قشري و بعضي از متصوفه، مورد تكفير واقع شده است.

98/7/2

امامي

56517