-
شماره راهنما
پ .ز.16
-
پديد آورنده
ميرحسيني ، فيروزه
-
نويسنده
فيروزه ميرحسيني
-
عنوان
بيوزوناسيون سازندهاي گورپي و پابده در مرز كرتاسه - ترشياري در تنگ ابوالحيات ( شمال كازرون )
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
زمين شناسي ( چينه شناسي و فسيل شناسي )
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور شيراز , 1
-
سال تحصيل
1389
-
مشخصات ظاهري
184ص
-
نوع انتشار
چاپي
-
استاد راهنما
مهناز پروانه نژاد شيرازي و بهروز درويش زاد
-
استاد مشاور
محمد بهرامي
-
توصيفگر فارسي
بيوزوناسيون ,سازندهاي گورپي ,پابده ,مرز كرتاسه - ترشياري,تنگ ابوالحيات ) شمال كازرون (
-
شناسه هاي افزوده
ع
-
چكيده
يكي از مهمترين انقراض هاي جهاني ، در مرز كرتاسه - ترشياري رخ داده است كه طي آن بيش از 08 موجودات زنده روي كره زمين از بين رفته اند از اين رساله ، تعيين بيوزوناسيون در مرز كرتاسه - ترشياري و بررسي تحولات آن در تنگ ابوالحيات ) شمال غرب شيراز (مي باشد .براي يافتن مرزT - Kدر اين برش ، بخش بالايي سازند گورپي و بخش پاييني سازند پابده به ضخامت 67 متر كه عمدتا شامل آهك مارني و شيل هاي تيره و ارغواني است ، مورد مطالعه قرار گرفت .مطالعات سيستماتيك در اين برش منجر به تشخيص 61 جنس و 24 گونه فرامينيفر پلانكتونيك مربوط به كرتاسه بالايي ، 01 جنس و 33 گونه فرامينيفر پلانكتونيك پالئوسن و 73 جنس و 06 گونه فرامينيفر بنتونيك و تفكيك 4 بيوزون براي كرتاسه بالايي و9 بيوزون و زيرزون براي پالئوسن و ابتداي ائوسن گرديده شد.تبديل آهك مارني به شيل سياه رنگ در نزديكي مرز نشاندهنده پسروي دريا و پس از آن حضور گلوكونيت در مرز نشاندهنده پيشروي دريا پس از يك وقفه رسوبي ، بالا رفتن سطح آب دريا و كاهش اكسيژن مي باشد .مطالعات آماري نشان مي دهد كه فراوان ترين گونه هاي فرامينيفراي پلانكتونيك در اين برش متعلق به دو رديفي ها مي باشد كه اغلب جزو فرم هاي عمومي بوده و كمترين فراواني مربوط به خانواده Globotruncanidea مي باشد و فقط 4 از فرامينيفرهاي پلانكتونيك متعلق به كرتاسه در ابتداي پالئوسن مشاهده مي شوند و بقيه در نزديكي مرز و مرز منقرض گرديده اند .فرامينيفراي بنتونيك تغييرات قابل توجهي از لحاظ تنوع و فراواني در مرزT - Kنداشته اند.مطالعات بر روي انواع مورفوتايپ فرامينيفراي پلانكتونيك ، فرامينيفراي بنتونيك شاخص عمق و نسبت فرامينيفراي پلانكتونيك به بنتونيك و محاسبات مربوط به آن در اين برش جهت تعيين عمق ديرينه نشاندهنده محيط دريايي باز، دور از ساحل و محيط باتيال بالايي تا مياني مي باشد .انقراض در مرز كرتاسه - ترشياري تدريجي و انتخابي بوده و درياي پيوسته و آرامي وجود داشته است كه با توجه به فقدان آخرين بيوزون مربوط به كرتاسه بالايي ، دو بيوزون و يك زيرزون پالئوسن زيرين و عدم شواهد فرسايشي در برش ، ناپيوستگي از نوع پاراكانفورميتي تعيين گرديده است .
-
تاريخ نمايه سازي
0931/90/20
-
شماره مدرك
563پ
-
اطلاعات ثبت
1
-
شماره ركورد
559
-
لينک به اين مدرک :