23364پ

Comparison of the effect of eight weeks Pilates, aerobic and combination training on waist curvature and WHR in obese women with hyperlordosis

كارشناسي ارشد

آسيب شناسي ورزشي و حركات اصلاحي

مركز تهران جنوب

1396

1396/10/21

خوب

93ص

فاقد نسخه چاپي

آذر آقاياري

علي باقر نظريان

85-91ص

Pilates exercises, aerobic exercises, lumbar lordosis, obesity

تهران جنوب

مقدمه و هدف:هدف از اين پژوهش بررسي مقايسه تاثير هشت هفته تمرين پيلاتس، هوازي و تركيبي بر انحناي كمر و WHR در زنان چاق مبتلا به هايپرلوردوزيسبود. روش¬شناسي:40 زن جوان چاق مبتلا به هاپيرلوردوزيس به طور داوطلبانه و با در نظر گرفتن معيارهاي ورود به تحقيق و هدفمند انتخاب شدند و در اين مطالعه شركت داشتند و به صورت تصادفي در چهار گروه پيلاتس (با ميانگين سني 1/2±9/24 سال، قد 4/3±0/168 سانتيمتر، وزن 7/6±7/70 كيلوگرم)، هوازي (با ميانگين سني 3/1±2/26 سال، قد 1/3±9/170 سانتيمتر، وزن 3/5±6/69 كيلوگرم)، تركيبي (با ميانگين سني 2/3±6/24 سال، قد 9/4±4/166 سانتيمتر، وزن 3/5±7/72 كيلوگرم) و كنترل (با ميانگين سني 7/1±2/27 سال، قد 8/3±3/170 سانتيمتر، وزن 8/4±9/74 كيلوگرم) قرار گرفتند. قبل و بعد از اتمام تمرينات از تمام آزمودني¬ها جهت بررسي ميزان لوردوز كمري و نسبت دور كمر به باسن، آزمون به عمل آمد. جهت ارزيابي ميزان زاويه لوردوز كمري از خط¬كش منعطف و به منظور ارزيابي WHR از نسبت دور كمر به باسن استفاده شد. سپس گروه¬هاي تجربي به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته، هر جلسه به مدت يك ساعت) تمرينات خود را انجام دادند. برايبررسي ميزان تغييرات درون¬گروهي گروه¬هاي تحقيقاز آزمون تي زوجي و همچنين از آزمون آنوا جهت بررسي تفاوت بين¬گروهي استفاده شد و در صورت مشاهده تفاوت معني¬دار بين گروه-ها، از آزمون تعقيبي توكي جهت مقايسه دو به¬دوي ميانگين گروه¬ها استفاده شد. يافته¬ها:تجزيه و تحليل آماري نشان داد كه تمرينات پيلاتس(002/0=P) و تركيبي (02/0=P) سبب كاهش ميزان زاويه لوردوز در آزمودني¬ها شد (05/0≥P). اما در گروه تمرينات هوازي هيچگونه تفاوت معني-داري در ميزان زاويه لوردوز كمري مشاهده نشد (08/0=P). همچنين نتايج نشان داد در گروه¬هاي تجربي پيلاتس (03/0=P)، هوازي (03/0=P) و تركيبي تفاوت معني¬داري در ميزان نسبت دور كمر به باسن(WHR) مشاهده شد. در مقايسه بين گروهي نيز نتايج نشان داد كه گروه پيلاتس و تركيبي به يك ميزان سبب كاهش ميزان زاويه لوردوز كمريمي¬شود (014/0=P). همچنين نتايج نشان داد كه اثر تمرينات هوازي و تركيبي نسبت به تمرينات پيلاتس بر ميزان WHR آزمودني¬ها بيشتر بود (05/0=P). نتيجه¬گيري: با توجه به يافته¬هاي تحقيق، مي¬توان نتيجه گرفت كه تمرينات پيلاتسو تركيبي (پيلاتس+هوازي) استفادهشده در تحقيق حاضر در كاهش هايپرلوردوز كمري زنان موثر بوده است و مي¬تواند درحيطه¬ي حركات اصلاحي، بهصورت مستقل يا تركيب با حركات اصلاحي موجود، براي اصلاحناهنجاري هايپرلوردوز كمري استفاده شود. از آنجا كه اين تمرينات جذابيت و تنوع دارند، تداوماجراي آن بيش از تمرينات ديگر است؛ از اين رو مي¬تواند به¬عنوان روشي جديد در حيطه¬ي حركاتاصلاحي مطرح باشد.

1398/06/10

55230