23362پ

Comparison of the effect of cognitive and integral aerobics exercises on the continuous attention and the level of serum brain derived growth factor in children with Down syndrome in city of Ahvaz

كارشناسي ارشد

رفتار حركتي گرايش رشد حركتي

مركز تهران جنوب

1397

1397/06/24

خوب

91ص

فاقد نسخه چاپي

فرناز ترابي

رحمان سوري

78-88ص

Down syndrome, aerobics exercise, cognitive exercise, attention function, brain-derived growth factor

تهران جنوب

يكي از مشكلات شناختي افراد مبتلا به سندرومداون نقص در توجه مي باشد كه به دليل اختلالات عصبي- شناختي در اين افراد مي باشد. هدف تحقيق حاضر مقايسه اثر تمرينات ايروبيك و تمرينات شناختي به تنهايي و تركيبي بر سطح BDNF سرمي و سطح توجه در كودكان مبتلا به سندرم داون بود. به همين منظور تعداد 40 دختر سندرم داون از 6 مركز آموزش كودكان استثنايي سازمان بهزيستي شهرستان اهواز به روش هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفي به 4 گروه 10 نفري تمرينات ايروبيك، تمرينات شناختي، تمرينات تركيبي (ايروبيك- شناختي) و كنترل تقسيم شدند. تمرينات ايروبيك شامل تمرينات پايه و حركات ريتميك بود كه به همراه موسيقي با شدت 60-50 درصد ضربان قلب ذخيره انجام شد. تمريناتشناختي نيز با نرم افزار كامپيوتريCaptain’s Log انجام شد. برنامه تمرين تركيبي نيز شامل هر دو برنامه تمرين ايروبيك و شناختي بود كه به منظور رعايت حجم تمرين نصف زمان آن به تمرينات شناختي و نيمه ديگر به تمرينات ايروبيك اختصاص يافته بود. براي سنجش سطح BDNFسرمي خون گيري به صورت ناشتا انجام شد و براي سنجش سطح توجه از آزمون عملكرد پيوسته كانرز استفاده گرديد. مدت زنان مداخله به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه تمرين به مدت 60 دقيقه اجرا گرديد. به منظور تجزيه و تحليل آماري از آزمون تي وابسته براي بررسي تغييرات درون گروهي و براي بررسي تغييرات بين گروهي از آزمون تحليل واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. پس از دوره تمرين افزايش معني داري در سطحBDNFسرمي درهر سه گروهمداخهتمرين هوازي (001/0 = P)، تمرين شناختي (001/0 = P) و تمرين تركيبي (001/0 = P) نسبتبهگروهكنترلمشاهده شد. همچنين تغييرات BDNF در گروه هاي تمرين هوازي نسبت به گروه شناختي به صورت معني داري بيشتر بود (001/0 =P). در بررسي سطح توجه نيز افزايشمعنيداريدرنسبتپاسخهايصحيحبهمحركهايهدف(به ترتيب: 004/0 =P، 001/0 = P، 006/0 = P) و غير هدف (به ترتيب: 034/0 = P، 002/0 = P، 013/0 = P) و كاهشمعنيداريدرخطاي حذف (به ترتيب: 001/0 = P، 001/0 = P، 001/0 = P) ، خطاي ارتكاب (به ترتيب: 034/0 = P، 002/0 = P، 013/0 = P)و زمان واكنش (به ترتيب: 002/0 = P، 002/0 = P، 013/0 = P) درهرسهگروهمداخهتمرين هوازي، تمرين شناختي و تمرين تركيبي نسبتبهگروهكنترلمشاهدهشد. با توجه به نقش نتايج تحقيق حاضر، به نظر مي رسد كه هر سه روش تمريني بر عملكرد عصبي- شناختي كودكان مبتلا به سندرم داون موثر هستند و تفاوت معني داري بين سه روش وجود ندارد.

1398/06/10

55226