۲۳۳۵۷پ

Ethics of Quran interpretation

دكتري

الهيات گرايش علوم قرآن و حديث

مركز تهران جنوب

۱۳۹۷

۱۳۹۸/۰۲/۰۴

عالي

۱۴۹ص

فاقد نسخه چاپي

احد فرامرز قراملكي؛ محمدهادي امين ناجي

سيدهدايت جليلي

137-14۵ص

: ethics of interpretation, descriptive ethics, applied normative ethics, principles of ethics of interpretation, Allāmah Muḥammad Ǧawād Balāġī

تهران جنوب

«اخلاق تفسير»يكي از شاخه‌هاي دانش اخلاق و متعلَّق اخلاق كاربردي است. دانش اخلاق تفسير،يك دانش ميان‌رشته‌اي است كه بحث و بررسي دربارۀ آن به آگاهي و تخصص در دو حوزۀ اخلاق و تفسير نيازمند است. اخلاق تفسير در گسترۀ معرفتي دانش اخلاق با دو قلمرو «اخلاق توصيفي» و «اخلاق هنجاري كاربردي» در پيوند است و در گسترۀ معرفتي مطالعات قرآني در سه حوزۀ كنشي (عملِ تفسير)، فرايندي (فرايند تفسير به‌مثابهپژوهش) ودانشي (گسترۀ معرفتيِ علم تفسير) قابل بررسي است. هر نظام حرفه‌اي داراي اصول اخلاقي متناسب با حرفۀ خود است. كنش و مهارت تفسير نيز نظامي حرفه‌اي است و كنش‌گرتفسير (مفسر) كه مسئوليت بيان معناي درست آيات قرآن رابر عهده دارند، بايد از اصول اخلاق تفسير آگاهي داشته باشد و به آن پايبند باشد. ازاين‌رو، هدف از اخلاق تفسير، مسؤوليت اخلاقي است كه مفسر در تفسير خود دارد. در اين‌راستا، نگارنده در اين پژوهش به تحليل مفهومي اخلاق تفسير پرداخته، قلمرو معرفتيِ اخلاق تفسير در دانش اخلاق و مطالهات قرآني، تدوين اصول پيشنهادي اخلاق تفسير و اخلاق تفسير در آراء تفسيري علامه محمدجواد بلاغي پرداخته‌است. نوع اين پژوهش كاربردي و روش و روي‌آورد آن، تحليلي ـ منطقي است.

۱۳۹۸/۰۶/۰۳

55153