توسعه مدل تصميم گيري گروهي براي تخصيص بهينه ايستگاه هاي كاري بارويكرد قابليت اطمينان و برنامه ريزي آرماني

تخصيص فعاليت‌ها به ايستگاه‌هاي كاري، براي كنترل و تسلط و يا رقابت در محيط‌هايي با ويژگي‌هاي بي نظمي و آشفتگي، مي‌بايست به شيوه‌اي مدل‌سازي شوند كه در نهايت، موجب افزايش بهره‌وري و كاهش هزينه‌هاي موردنظر شوند. در اين زمينه، مي‌توان با يك برنامه‎ريزي دقيق و مستمر و با استفاده از امكانات موجود، بهره‏وري موردنظر را به طوري‏كهايستگاه‎هاي كاري با حداكثر كارايي و قابليتدسترسي كار كنند، بيشينه نمود. بر اين اساس انتخاب يك استراتژي بهينهتخصيص فعاليت‌ها به ايستگاه‌هاي كاري، مي‏تواند چاره‏ساز واحدهاي صنعتي باشد.در اين تحقيق، يك روش علمي و منطقي براي انتخاب و تخصيص بهينه فعاليت‌ها به ايستگاه‌هاي مختلف كاري در استقرار كارگاهي، ارائه شده است كه در آن، شاخص‎هاي قابليت اطمينان و هزينه به عنوان عوامل تاثيرگذار براي تخصيص فعاليت‌ها به ايستگاه‌هاي كاري، در نظر گرفته شده‌اند تا تصميم‎گيري در مدل ارائه شده بر مبناي كاهش ريسك و هزينه صورت گيرد. با توجه به روش ارائه‌شده اين تحقيق، ابتدا، فعاليت‌هاي كاري موردنظر با توجه به دو رويكرد و معيار قابليت اطمينان و هزينه تحميل‌شده، توسط گروه خبرگان ارزياب، مورد ارزيابي قرار مي‌گيرند كه نتايج نهائي آن، تعيين وزن هركدام از فعاليت‌ها از دو منظر قابليت اطمينان و هزينه است. ليكن، براي انجام ارزيابي‌هاي مربوطه از رويكرد بهترين- بدترين و روش BWM استفاده مي‌شود. در مرحله بعد، با توجه به ايستگاه‌هاي كاري موجود در قلمروي مكاني موردنظر، ارزيابي فعاليت‌هاي كاري، نسبت به ايستگاه‌هاي كاري مذكور با دو رويكرد قابليت اطمينان و هزينه، توسط گروه ارزيابي، انجام مي‌شود. در اين مرحله نيز به استناد رويكرد ارزيابي گروهي، براي انجام ارزيابي‌هاي مربوطه از رويكرد بهترين- بدترين و روش BWM استفاده مي‌شود. همچنين، با توجه به وزن‌هاي به‌دست‌آمده از منظر دو معيار ارزيابي قابليت اطمينان و هزينه كه در مرحله قبل، تعيين شده‌اند، وزن تلفيقي هر فعاليت، نسبت به ايستگاه‌هاي كاري، محاسبه مي‌شود. در مرحله نهائي، با استفاده از مدل برنامه‎ريزي آرماني چند انتخابي تجديد نظر شده، و در نظر گرفتن وزن‌هاي قابليت اطمينان، هزينه و تلفيقيفعاليت‌ها در هر كدام از ايستگاه‌هاي كاري، بهينه‎سازي همزمان آنها، انجام مي‌شود كه هدف اصلي، حداقل‎كردن هزينه و حداكثر كردن قابليت اطمينان فعاليت‌هاي كاري موردنظر است. در نهايت، به استناد مدل پيشنهادي، ايستگاه‌هاي كاري ‎بهينه براي هركدام از فعاليت‌ها، با دو هدف همزمان افزايش قابليت اطمينان و كاهش هزينه، تعيين مي‌شوند. همچنين، با در نظر گرفتن مطالعه موردي اين تحقيق، كه فعاليت‌هاي برشكاري محصولات نيك كالا است، روش پيشنهادي تحقيق، براي مسأله مربوطه، پياده‌سازي و مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفته شده است

55002