۱۳۹۶ ۴ب۳س ۹۶۰۷ G

كارشناسي ارشد

جغرافيا - بهسازي و نوسازي شهري

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۶

۹۶/۰۷/۰۵

۸۲ص

ديو سالار ، اسدالله

عباس زاده ، مهدي

با افزايش بي رويۀ جمعيت، به ويژه جمعيت شهرنشين در چند دهۀ اخيردركشور ايران، مسئله فضا و توسعه پايدار فضايي از اهميت قابل توجهي برخوردار گرديده است. در ايران رشد جمعيت شهري با توسعۀ ناموزون افقي شهر و از بين بردن منابع كشاورزي و طبيعي اطراف شهرها همراه بوده است. اين در حالي است كه بسياري از شهرها داراي منابع فضايي با ارزش، ام افرسوده اي هستند كه راهگشاي بسياري ازمشكلات به وجود آمدة شهرها در حال حاضر است، لذا موضوع بهسازي و نوسازي بافتهاي فرسوده شهري، همواره يكي از مسائل و چالشهاي شهرهاي امروزي است كه انديشمندان حوزه هاي مختلف و مديران شهري را به حيطه تلاش در جهت بهسازي و نوسازي آن كشانده است.هدف از تحقيق حاضر بررسي تاثير بهسازي ونوسازي بافت فرسوده در توسعه پايدار شهري مطالعه موردي: شهر آق قلامي باشد. روش تحقيق توصيفي- تحليلي است.جامعه آماري 180نفر از ساكنان بافت پاسخگو به سوالات بوده اند.تجزيه تحليل اطلاعات ازطريق نرم افزار SPSS صورت گرفته شده است. نتايج نشان دادبا توجه به مقايسهحدمتوسطگويههايموردارزيابي شاخص هاي اقتصادي اجتماعي فرهنگي و محيطي و شرايط وضع موجود از ديدگاه ساكنان منطقه مي توان استنباط كرد كه( sig بدست آمده بالاتر از سطح آلفا ۰/۰۵بوده) و عدم مطلوبيتي شاخص ها را در توسعه پايدار بهسازي ونوسازي بافت فرسوده نشان مي دهد و همچنين براساس آزمون friedman بين ميانگين هاي شاخص هاي اقتصادي،اجتماعي، فرهنگي و محيطي در سطح خانوار بافت فرسوده درسطح آلفا۰/۰۵تفاوت معناداري وجود دارد.و از نظر ساكنان بافت مولفه اقتصادي در رتبه اول اهميت قرار گرفته است.

54813