۳۱۳۸پ

The Effects of Citalopram on Spermatogenesis in Male Rats

كارشناسي ارشد

علوم جانوري - زيست شناسي سلولي تكويني

دانشگاه پيام نور اصفهان

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۱۰/۳۰

بسيارخوب

۸۹ص.

كريمي ، اكبر

۶۴-۷۱

Citalopram, Spermatogenesis, RAT, Testis

افسردگي شايع ‏ترين اختلال عصبي پس از سكته مغزي است. سيتالوپرام يك داروي ضد افسردگي است و استفاده طولاني مدت آن با اختلالاتي در سيستم‏هاي توليد مثل و اندوكرين همراه است. هدف از اين مطالعه بررسي اثر سيتالوپرام بر فرايند اسپرماتوژنز موش صحرايي نر است. 28 سر موش نر بالغ به صورت تصادفي به 4 گروه 7 تايي(يك گروه شاهد و سه گروه تيمار) تقسيم شدند. گروه شاهد هيچ دارويي دريافت نكرد. و گروه‌هاي تيمار ميزان10، 20 و 40 mg/kg داروي سيتالوپرام را روزانه به مدت 20 روز به شيوه درون صفاقي دريافت كردند. در پايان، خون‌گيري جهت بررسي هورمون‌هاي تستوسترون، محرك فوليكولي و لوتيني و تشريح بيضه‌ها براي مطالعه بافت‌شناسي به روش هماتوكسيلين ائوزين رنگ‌آميزي و با ميكروسكوپ مجهز به دوربين ديجيتال بررسي انجام شد. داده‌ها توسط آناليز واريانس يك‌طرفه و آزمون دانكن مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين تعداد انواع سلول‌ها اسپرماتوگوني‌ها، اسپرماتوسيت، اسپرماتيد، ضخامت و قطر لوله‌هاي اسپرم‌ساز در گروه تيمار نسبت به گروه دارونما كاهش معني‌دار داشت (۰.۰01>P). و ميانگين هورمون‌هاي تستوسترون، محرك فوليكولي و لوتيني در گروه‌هاي تيمار نسبت به گروه دارونما كاهش معني‌دار داشت (۰.۰01>P). نتيجه‌گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد، مصرف سيتالوپرام بويژه در دوز بالا از طريق مهار جذب سروتونين باعث اختلال در روند اسپرماتوژنز و استروئيدسازي و همچنين كاهش قطر و ضخامت لوله اسپرم‌ساز در بافت بيضه مي‌شود، همه اين تغييرات نشان مي‌دهد احتمالاً مصرف داروي سيتالوپرام مي‌تواند موجب كاهش باروري در جنس نر باشد.

۱۳۹۸/۴/۱۵

54780