۱۳۹۵ ۴ب۴ف ۹۵۰۶ G

كارشناسي ارشد

جغرافيا - برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۵

۹۵/۰۶/۲۴

۱۲۴ص

ديوسالار ، اسدالله

نازك تبار ، حسين

شهرزيستگاه متراكم انساني كه به دليل حضورانسان، نيازمند امنيت و ايمني در همه ابعاد كالبدي،اجتماعي،اقتصادي،فرهنگي،مديريتي مي باشد كه جامعه انساني و محيط طبيعي و مصنوع آن را بيمه نمايد وچنانچه اين رويكرد حفاظت محور و اقدام غيرنظامي باشد پدافند غيرعامل محسوب مي شود.در اين بين بافت قديم شهرها يكي از مسائل مهم در برنامه ريزي شهري ميباشد كه امروزه بر اثر قدمت بنا، فرسودگي بافت و دسترسي نامناسب، به عرص هاي آسيب پذير در برابر حوادث و سوانح طبيعي و انسان ساخت، درمراكز شهرها تبديل شده است.هدف از پژوهش حاضربررسي بهسازي و نوسازي بافت فرسوده شهري از منظر پدافند غيرعامل مطالعه موردي شهرك اميريه شهرستان شهريارمي باشد.روش تحقيق به صورت پيمايشي و توصيفي - تحليلي است كه روش گردآوري اطلاعات نيز بصورت اسنادي و ميداني از طريق پرسشنامه در قالب طيف ليكرت است. كه با استفاده از نرم افزار ) SPSS ( و مدل - TOPSIS مورد تحليل قرار گرفته شده است، نتايج تحقيق نشان مي دهدكه بين تهديدات و حملات دشمن درسطح شهرك اميريه و مكانيابي اصولي شهرك براساس پدافند غيرعامل رابطه معناداروجود ندارد.همچنين نتايج تحقيق به روش رتبه بندي مناطق با تاپسيس نشان داد كه منطقه انديشه بيشترين تاثيرپذيري براساس بهسازي ونوسازي بافت فرسوده شهري براساس پدافند غيرعامل رابرخوردار بوده است و شهرك اميريه ازكمترين تاثيرپذيري برخوردار بوده چرا كه كه شهرك اميريه از نظر اصول پدافند غير عامل در شرايط مناسبي قرار ندارد و از اين نظر بسيارضعيف مي باشد ودور ترين فاصله را با جواب ايده آل دارد.

54757