۱۳۹۵ ۴الف۳م ۹۵۱۲ G

كارشناسي ارشد

جغرافيا - برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۵

۹۵/۱۲/۱۱

۱۶۱ص

ديوسالار ، اسدالله

كنعاني ، محمدرضا

گستره‌هاي فقر بخش جدايي ناپذيري از جوامع شهري روزگار معاصر ما به خصوص كشور‌هاي جهان سوم مي‌باشد و به سبب تبعات سوءآن همواره مورد توجه جوامع محلي وجهاني بوده است بدين سبب بخشي از پهنه‌هاي شهر در رفاه وآسايش بوده ودر مقابل ساير مناطق شهري از رفاه وآسايش قابل قبولي بر خوردار نيست. در تصور عام بسط چنين گستره‌هايي فقر اقتصادي است در حالي كه فقر پديده چند بعدي اقتصادي، كالبدي، اجتماعي، فرهنگي ومحيطي مي‌باشد. شهر ساري با افزايش طبيعي جمعيت، مهاجرپذيري بعلت مركزيت استان، و گسترش محدوده شهر‌ها، نسبت جواني جمعيت و ميزان بالاي بيكاري، واحدهاي مسكوني ريزدانه، كمبود سرانه فضاي سبز، تأسيسات زيرساختي با عمر طولاني، عرض كم برخي از معابر و كوچه‌ها، مشكل دفع آبهاي سطحي و زير سطحي و غيره روبرو مي‌باشد. از اين ‌رو پژوهش حاضر بر آن است تا نسبت به توزيع فضايي فقر در شهر ساري با ارائه راهكارهاي مناسب جهت كاهش فقر شهري در راستاي بازآفريني پايدار اقدام نمايد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع كاربردي و به لحاظ ماهيت و روش از نوع توصيفي- تحليلي است. محدوده مكاني و زماني پژوهش شامل شهر ساري در سال 1390 است. گردآوري داده‌ها با روش‌هاي اسنادي، كتابخانه‌اي و ميداني صورت پذيرفت. در اين پژوهش بررسي وضعيت توزيع فضايي فقر در با مدل هاي تصميم گيري چند معياره (روش يكپارچه آنتروپي و مدل تاپسيس) مبتني بر GIS صورت پذيرفت و سپس تدوين و ارائه راهكارهايي جهت كاهش فقر شهري در چارچوب جامعي شامل بهره‌گيري از ماتريس‌هاي IFE، EFE، SWOT، IE و QSPM انجام گرفت.

54754