۱۳۹۵ ۵آ۲ش ۹۵۰۴ G

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

پيام نور ساري

۱۳۹۵

۹۵/۰۴/۱۰

129ص

دكتر اسداله ديوسالار

دكتر حسين نازك تبار

چكيده مسكن به عنوان اصلي ترين عنصر تشكيل دهنده يك شهر، در بافت و شكل شهر بسيار اثر گذار خواهد بود. لذا، خود مسكن متاثر از شرايط كلي حاكم بر شهر و منطقه است كه جايگاه كاربري مسكن در بافتهاي قديم، ميانه و جديد مورد بررسي و تاثير الگوي مناسبمسكن در راستاي توسعه پايدار شهر ساري مورد ارزيابي قرار مي گيرد. روش تحقيق، اسنادي و ميداني است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه سرپرست خانوار ساكن شهر ساري مي باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 400 نفر برآورد شد. روش‌ نمونه‌گيري‌ در اين‌ تحقيق‌، به صورت‌ نمونه‌گيري‌ خوشه اي مي‌باشد. نتايج و يافته هاي پژوهش نشان داد كه تفاوت آماري معني‌داري بين دو ميانگين واقعي و مفروضِ الگوهاي كمي/ كيفي مسكن شهري و توسعه پايدار شهري با اطمينان 95/0 و سطح خطاي كم تر از 05/0 درصدوجود دارد(000/0 >P؛ 231/0 = t). ضمن‌آن‌كه، مقدار ميانگين واقعي (09/11) بالاتر از مقدار ميانگين مفروض (11) است. بنابراين، الگوهاي كمي/ كيفي مسكن شهري با تاكيد بر توسعه پايدار در شهر ساري نامناسب است.

54753